Neeltje Batelaan toont in haar promotieonderzoek aan dat milde paniekklachten jaarlijks bij ongeveer 2% van de Nederlandse volwassenen voorkomen. Hoewel milde paniek minder ernstig is dan de paniekstoornis, gaat deze wel gepaard met redelijk veel symptomen en is het functioneren van mensen met milde paniek beperkt. Het beloop is soms langdurig of de angst komt terug. Door zorggebruik en ziekteverzuim worden de kosten van milde paniek geschat op ruim 6ooo per jaar per persoon met milde paniek, wat neerkomt op 121 miljoen per miljoen inwoners per jaar. Milde paniek blijkt de belangrijkste voorspeller te zijn voor het ontstaan van angststoornissen, en het meest belangrijke aangrijpingspunt voor preventie van angststoornissen. Milde paniekklachten voldoen niet aan de criteria van de paniekstoornis doordat de angstaanvallen onvoldoende frequent zijn of gepaard gaan met onvoldoende symptomen. Deze milde paniekklachten worden momenteel niet ondergebracht in psychiatrische classificatiesystemen. Mede als gevolg daarvan is er geen evidence-based beleid of zijn interventies nodig voor mensen met milde paniek. Batelaan onderzocht in hoeverre dit terecht is. Op basis van deze gegevens concludeert Batelaan dat classificatie van milde paniek nodig is, zodat een beleid kan worden opgesteld hoe de eerste lijn en de geestelijke gezondheidszorg om zouden moeten gaan met milde paniekklachten. Haar conclusie is in overeenstemming met de (voorlopige) visie van de internationale werkgroep die de volgende versie van het DSM-classificatiesysteem voorbereidt. (Bron: website KNAW)