: leven in een klooster in Parijs //

Leven in een klooster in Parijs Na maandenlange zwerftochten door India, Indonesië en China weet de dan dertigjarige Suzanne van der Schot het zeker: ze wil een leven dat niet alleen maar bestaat uit werken, rekeningen betalen, sociale verplichtingen en te hoge hypotheeklasten. Ze besluit in te treden in een klooster in het hartje van Parijs, waar ze de rust en stilte hoopt te vinden die deze moderne tijd zo ontbeert. In de maanden die volgen leert ze de wetten van het kloosterleven kennen: lange, vermoeiende dagen, tientallen karweitjes in en om het huis, en urenlang bidden in de kerk. Maar ook ervaart ze de grote kracht van de Bijbelverhalen en de waarde van haar verbondenheid met haar zusters. Ze voelt zich thuis in deze omgeving waar het leven zon duidelijke structuur heeft, maar stuit bij haar ouders en vrienden in Nederland op onbegrip: Het is alsof ik aan een Eskimo moet uitleggen wat een aardbei is. Langzaam maar zeker begint ze aan haar keuze te twijfelen: is ze echt bereid om voor altijd haar gewone leven op te geven? Nooit meer een vriendje, nooit meer naar het café? Nooit meer haar rode jurk aan? Moeilijk te geloven biedt een fascinerende blik op het leven achter de kloostermuren, en is een must voor iedereen die op zoek is naar wat er werkelijk toe doet in ons leven. //

Recensie(s) :
Na haar studie Nederlands en omzwervingen door Azie kiest de auteur voor een ander leven. Ze bekeert zich tot het rooms-katholicisme en meldt zich aan als lid van het monastieke klooster van de Freaternites Monastiques de Jerusalem in Parijs, dat ze gedurende twee jaar leerde kennen via een groep stadsmonniken in Amsterdam. Ze wil op zoek naar de essentie van het kloosterleven, naar 'het geheim dat in de stilte verborgen is', naar de schoonheid van het eenvoudige leven. Vanaf augustus 2003 beschrijft ze in de vorm van een persoonlijke getuigenis, in blokken van telkens een maand, haar vaak aangrijpende ervaringen met medezusters, medebroeders en oversten, de reacties van familieleden en vrienden, het ritme van het gestructueerde leven, de spanningen tussen binnen en buiten de religieuze gemeenschap. Ze staat bij herhaling op persoonlijke wijze stil bij haar relatie met God en de plaats van Jezus in haar leven, bij de betekenis van de eucharistie, de lectio divina (het systematisch en dagelijks lezen van de bijbel) en het gebed als uiting van solidariteit met de minder bedeelden. Hoewel ze vast van plan is om haar keuze te blijven volgen, nemen de twijfels toe. Na een jaar beslist ze om te vertrekken, veel ervaringen rijker.