Verhaal van een leven is wat Paustovski zelf een 'epische autobiografie' heeft genoemd. In Nederland verscheen de reeks van zes boeken vanaf de jaren '60 in de reeks Privé-domein van de Arbeiderspers en ze kenden een doorslaand succes, herdruk volgde op herdruk. Paustovski schreef een memoriaal dat loopt van het einde van de tsarentijd tot aan de hongersnoden die voortkwamen uit de Nieuwe Economische Politiek van de Sovjets. Het is een omvangrijke reeks persoonlijke herinneringen op het strijdtoneel van de geschiedenis. In dit eerste deel van Paustovski's Verhaal van een leven in de Russische Bibliotheek zijn Verre jaren en Onrustige jeugd opgenomen. Konstantin Paustovski (1892-1968) diende tijdens de Eerste Wereldoorlog als ziekenverzorger aan het Pruisische front en maakte de terugtocht van het Russische leger door Polen en Wit-Rusland mee. Na de Revolutie in 1917 verbleef hij als journalist in Odessa en Tiflis. Vanaf 1930 werkte hij in Moskou onder andere voor de Pravda en diverse vooraanstaande tijdschriften. Daarnaast vond hij steeds meer tijd om zich te wijden aan zijn literaire oeuvre. Wim Hartog vertaalde, onder veel meer, Paustovski's zesdelige memoires, die eerder verschenen in de Privé-domeinreeks. Deel twee, bestaande uit Begin van een onbekend tijdperk en De tijd van de grote verwachtingen, zal in het voorjaar van 2017 verschijnen. Deel drie, met De sprong naar het Zuiden en Boek der omzwervingen, in de zomer van 2017. Zijn overige werk volgt in de komende jaren. In de zomer van 2016 verscheen Goudzand, een bundeling van Paustovski's nog onbekende en onvertaalde verhalen, dagboeken en brieven.
rec. De oorspronkelijke, toch al mooie, vertaling van Wim Hartog is door hem herzien. 'Verre jaren' (van 1946) begint met het overlijden van de vader van Paustovski – hij is zelf 17 – waarna hij teruggaat naar eerdere jaren, zijn jeugd en gymnasiumtijd in het tsaristische Rusland. Hij beschrijft de uiteengevallen familie, prille jeugdliefdes en zijn schooltijd.