Samenvatting

In Een land om bij te huilen laten schrijvers Nederland van een veelal ongedachte kant zien, vaak uit eigen aanschouwing, een enkele keer zonder hier ooit geweest te zijn, zoals Baudelaire, die het land in zijn 'Uitnodiging tot de reis' als een paradijs schildert.
Recensie(s)




Bij buitenlanders die over Nederland schrijven komen altijd de onvermijdelijke Verlaine en Rentes de Carvalho op de proppen. Dat er meer en soms belangwekkender auteurs zijn, laat deze bundel zien. Verrassend zijn bijvoorbeeld Melville, de gebroeders Goncourt, Boswell en Octave Mirbeau. Niet zelden spreekt er een onverbloemde afkeer van de Nederlanders uit de bijdragen, maar nog vaker krijg je de indruk dat de auteurs vooral een zelfportret schetsen en van daaruit alles wat afwijkt bekritiseren. Naast oudere schrijvers zijn er ook hedendaagse die Nederland beschreven hebben: Kundera, Duoduo, Mohammed Nasr, Sadik Yemni. Ook zij schuwen de satire niet. Alles bijeen is dit boek buitengewoon geestig en informatief, tenminste voor wie afstand kan nemen van zichzelf. Het geeft volop stof tot nadenken, vooral als het gaat om het perspectief van allochtonen die in Nederland willen integreren. Gerrit Komrij schreef een badinerende inleiding. Het boek bevat een verantwoording en biografische aantekeningen. Deze derde druk (de vorige verschenen als resp. 'Hotel in Holland' en 'Achter de dijken') is vermeerderd met tien verhalen (bijna 50 p.). Paperback, kleine druk.
(Biblion recensie, Redactie)