Verrassend, hilarisch en tragisch, dat zijn alle verhalen van Hooijer in deze bundel. Of het nu gaat om een lesbische huurster die geld biedt aan de prostituee die haar huisbaas van zelfmoord weet af te houden, om een vrouw die haar minnaar vertelt dat ze niet van plan is mooi te blijven of om een passionele moord in een Agatha Christie-achtige setting. Altijd weet Hooijer de vinger op een vreemde of verweesde plek te leggen.
- 'Hooijer prikkelt en kriebelt.' de Volkskrant
- 'Geestige passages en een levendige en frisse woordkeus.' NRC Handelsblad
- 'Hooijer maakt literatuur ineens weer wonderbaarlijk.' De Groene Amsterdammer
rec.
De verhalen in deze bundel van de Nederlandse schrijfster D. Hooijer (1939) geven zich niet zomaar prijs. Het zijn miniaturen, die zich loswoelen van de herkenbare werkelijkheid en met dikwijls onverwachte wendingen. Een epische voortgang is het niet zozeer waar het in deze verhalen om draait. In geconcentreerde zinnen, schijnbaar naief, maar met meedogenloze effecten worden portretten van weinig alledaagse verhaalpersonages getekend. Personages die onalledaags zijn in hun handelingen, het normaal toelaatbare tartend, het niets benaderend. Hier en daar is er een terloopse moord. Laconiek vertelt Hooijer over de ontoereikendheid van menselijke verhoudingen, over de onvolkomenheid van de seksualiteit, de sleur van het bestaan en over onvervulde verlangens. Onmiskenbaar hebben deze verhalen kwaliteit; de originaliteit ervan maakt echter dat ze zich niet altijd vlot laten lezen. Bekroond met de Libris literatuurprijs.