God was in de keuken bezig. Hij kookte de sterren van de hemel. Elke dag vond hij iets nieuws. Gisteren nog had hij gebakken patat bedacht en kip met appelmoes. Vandaag was hij in de weer met bokalen en pannen en kommen en bezig met kleuren uitvinden. Midden in de drukte belde er iemand aan. Jezus heb ik zelfs in de hemel nooit eens rust, dacht God.
Hoeveel ?beginnen? heeft de wereld? Buurman Erasmus vertelt zijn buurmeisje verhalen. Over zichzelf, over zijn ouders, over zijn grootouders, over zijn overgrootouders, over zijn betovergrootouders? Ze luistert met open oren, en samen maken ze een grote reis naar het begin van alles.

Een teder, vrolijk en fonkelend boek dat op zoek gaat naar het ontstaan van de wereld //

Recensie(s) :
Na 'Zo moet het gaan als er iemand is'* is van de hand van dezelfde auteur nu ook een filosofisch boek over herkomst en ontstaan, leven en voortzetten verschenen. Buurman Erasmus filosofeert met zijn buurmeisje (de ik-figuur) over groot- en verdere voorouders. Buurman Erasmus vertedert, wordt door de meest fantasielozen een rare dino van voor de ijstijd genoemd maar is bovenal een lieve opa die net iets te veel nadenkt over wat geweest is. De illustraties zijn subliem, afwisselend en nooit saai. Je kan er blijven naar kijken. De titel van het boek daagt uit, de titels van de losse hoofdstukken doen dat ook (bijvoorbeeld 'Hij telde zijn voeten op'). Jammer genoeg biedt de auteur de lezer een overmaat aan taalgevoeligheid en woordspelingen. Dat werkt remmend. 'Buurman Erasmus houdt niet zo van lopen, wel van antilopen' is net te veel van het goede. Toch is dit boek meer dan de moeite waard. Het nodigt uit tot gesprek, tot interactie tussen jong en oud, tot nadenken. Vanaf ca. 10 jaar.