De meeste stadsbewoners in de zeventiende en achttiende eeuw waren lid van een ambachtsgilde of hadden er direct mee te maken. Kennis van en vooral begrip voor die ambachtsgilden is daarom belangrijk. Van de interne organisatie van die ambachtsgilden is gezien het informele karakter tot nu toe echter weinig bekend. De gilden gebruikten vaak penningen. Hun zogenaamde gildepenningen onthullen een en ander over die interne organisatie. De gangbare gedachte dat gildepenningen presentiepenningen zijn, is grotendeels juist, maar verdient nuancering. Welke andere functies hadden ze? Hoe werden ze gebruikt? Wat betekenden ze voor de interne organisatie van ambachtsgilden? Hoeveel zijn er eigenlijk nog en hoeveel waren er? Hoe zien ze eruit en waaraan herken je ze? Waar kwamen ze voor? In de dissertatie Gildepenningen: hun rol binnen ambachtsgilden van de Noordelijke Nederlanden geeft de auteur antwoord op deze en nog vele vragen. Gildepenningen bestrijken bovendien een klein en fascinerend gebied binnen de numismatiek. Ze staan vol symbolen van hun ambacht, soms ook met raadselachtige tekens. De namen of nummers die erop zijn aan te treffen, maken elke penning tot een uniek exemplaar, waarachter vaak een boeiende geschiedenis schuilt. Gildepenningen poogt een bijdrage te leveren aan het hedendaagse onderzoek naar ambachtsgilden. De hernieuwde aandacht binnen de historiografie van het gildeonderzoek heeft geleid tot een meer positieve beeldvorming rond ambachtsgilden. Deze studie waarvoor een omvangrijk gegevensbestand over het huidige corpus is samengebracht, biedt volop nieuw bronnenmateriaal en vormt een stevige basis voor verder onderzoek.