Alleen Ssinterklaas mag het nog. En kinderen mogen het, en ook in de reclame is het geoorloofd. Maar voor het overige moet rijmelarij verboden worden.
Hugo Brandt Corstius, bekend van de succesboeken Opperlandse taal- en letterkunde en Opperlans!, trekt in zijn nieuwste boek Rijmlijm ten strijde tegen het eindrijm en voert een vurig pleidooi voor het vrije vers.
De auteur ontziet geen enkele dichter in dit naslagwerk. Van Lucebert tot Multatuli en van Stip tot Slauerhoff, allen maakten zich schuldig aan het makkelijke vers.
rec.
In dit boek van taalvirtuoos Hugo Brandt Corstius geeft hij honderden voorbeelden van eindrijm uit de Nederlandstalige poezie. Eindrijm lijkt alleen te mogen in sinterklaas- en kindergedichten en wordt verder in songteksten en reclames nog gebruikt, in de serieuze poezie is het uitgestorven. Daarom herlas Brandt Corstius de dichtbundels die hij bezit en maakte deze bonte verzameling als een graf-groet. 'Volk, ik ga ten onder als mijn lied niet klinkt; / ik moet verdrogen als men mij niet drinkt (Marsman). Of 'Onder dit steentje / ligt een fenomeentje (Multatuli). In regelparen staat het eindrijm alfabetisch gerangschikt, te beginnen bij -aa, eindigend bij -uze. Talloze dichters komen aan bod, die achterin in een register ook weer op alfabet staan, met geboortejaar en eventueel sterfjaar. Daarna het eindrijm waarmee de dichter in dit boekje kwam. Herman Gorter en Hendrik de Vries worden elk met veertig eindrijmen het meest geciteerd.