Een ambtenaar van de sociale dienst vertelt 'in De bezoeker over zijn dagelijkse confrontatie met het menselijk falen, met de 'bedrijfsongelukken' van de samenleving. Vol walging over zijn jarenlange routinearbeid en murw gemaakt zijn eigen onmacht om iets wezenlijks voor zijn cliënten te doen, registreert hij zijn omgeving met een schrikwekkende nuchterheid. Op een dag blijken zijn afweermechanismen verslapt. Terwijl hij bezig is met een routinegeval - een geestelijk en lichamelijk achtergebleven kind, waarvan de ouders zelfmoord hebben gepleegd, ophalen om in een tehuis te plaatsen - laat de ambtshalve gekomen bezoeker zich wegzakken in het moeras waarvoor hij jarenlang de zorg heeft gehad. Met het kind naast zich durft hij naar de andere kant over te lopen. Een middag lang vallen fantasie en werkelijkheid samen. Dan keert de hoofdpersoon terug op zijn schreden. Hij wordt afgeschrikt door het vooruitzicht om zelf vermorzeld te worden en in de ellende onder te gaan.
rec.
Het debuut van deze in 1935 geboren Hongaarse auteur. Een ambtenaar van de sociale dienst registreert op nuchtere wijze de vele gevallen van menselijk falen van onmacht en mislukking waarmee hij dagelijks wordt geconfronteerd. Op den duur blijkt hij evenwel geestelijk nauwelijks bestand te zijn tegen de problemen van de mislukkingen en asocialen, over wie hij moet oordelen. Hij identificeert zich met zijn bezoekers en trekt zich het lot van een verwaarloosd kind aan. Realistische beschrijvingen van de zelfkant van de Hongaarse samenleving met soms gruwelijke details. Voor een lezerskring met literaire en sociaal-gerichte belangstelling.