Deel 1 heeft een wat beschadigde rug.

Friedrich Wilhelm Joseph Schelling (Leonberg, 27 januari 1775 - Bad Ragaz 20 augustus 1854), later von Schelling was een Duitse romantische filosoof. Hij was professor in de filosofie in onder andere Jena, München en Berlijn. Schelling kan beschouwd worden als een vertegenwoordiger van het Duitse idealisme. Schelling bedacht onder meer de identiteitsfilosofie, volgens welke subject en object, denken en zijn, geest en materie slechts in schijn verschillende, maar in wezen identieke verschijningsvormen zijn van één enkele werkelijkheid.

In de geschiedenis van de filosofie wordt hij beschouwd als het middelpunt in de ontwikkeling van het Duitse idealisme, waar hij gesitueerd wordt tussen Fichte, zijn leermeester voor 1800, en Hegel, met wie hij een kamer deelde op de universiteit. De interpretatie van Schellings filosofie is vaak moeilijk door zijn veranderende karakter. Sommige onderzoekers bestempelen hem als een proteïsch denker die, hoewel zeer briljant, van het ene onderwerp naar het andere sprong, omdat hij niet synthetisch genoeg kon denken om tot een gesloten filosofisch systeem te komen. Anderen weerleggen dit bezwaar van versplinterdheid bij Schelling en leggen er eerder de nadruk op dat zijn filosofie altijd gericht was op enkele algemene thema’s, in het bijzonder menselijke vrijheid, het absolute en de relatie tussen natuur en geest. Schellings denken is nooit echt populair geweest in de Angelsaksische wereld. Dit sproot niet alleen voort uit de invloed van Hegel, wiens belangrijkste werken Schelling afschilderen als een voetnoot in de ontwikkeling van het idealisme, maar ook door zijn Naturphilosophie, die door wetenschappers werd afgedaan als ‘dwaze’ vergelijkingen en een gebrek aan empirische oriëntatie. Sinds de jaren zeventig is er enige herleving van de belangstelling.

Xavier Tilliette (23 July 1921, Corbie, Somme – 10 December 2018, Paris) was a French philosopher, historian of philosophy, and theologian. A former student of Jean Wahl and of Vladimir Jankélévitch, he was a member of the Society of Jesus (1938) and professor emeritus at the Catholic Institute of Paris (1969), having taught also at the Pontifical Gregorian University of Rome (1972), the Lateran University, and the Centre Sèvres in Paris.
Xavier Tilliette also taught philosophy at various universities as a "visiting professor" in France and abroad: Lima, Santiago, Berlin, Bremen, Fribourg, Heidelberg, Hamburg, Munich, Bonn, Tübingen, Turin, Ferrara, Urbino, Rome, Macerata, Naples, Palermo. He spoke fluent English, Italian, German and Spanish, in addition to Latin, Greek and Hebrew, and he read Portuguese and Danish.

A specialist in Schelling and Jaspers, he has been developing since the 1970s a "philosophical Christology" which he initiated. In the tradition of Schelling and of Maurice Blondel, he defended and illustrated the idea of a Christian philosophy born from Revelation. He was also a specialist of Claudel, of phenomenology (Husserl and Maurice Merleau-Ponty), and of German idealism.

Xavier Tilliette was twice winner of a prize from the French Academy. Several of his works were translated into English, Italian, German, and Spanish.

Among his teachers, disciples, or friends, along with Wahl and Jankélévitch, were Hans Urs von Balthasar, Karl Rahner, Henri de Lubac, Gaston Fessard, Hans Georg Gadamer, Jürgen Habermas, Maurice Merleau-Ponty, Jean-Paul Sartre, Louis Bouyer, Jean Daniélou, Emmanuel Levinas, Paul Ricœur, Gabriel Marcel, Ambroise-Marie Carré, Yves Congar, Michel de Certeau, Stanislas Fumet, Maurice de Gandillac, Paul Doncœur, Pierre Blet, Marcel Brion, Robert Bresson, Enrico Castelli, Luigi Pareyson, Giuseppe Riconda, Michel Henry, Claude Bruaire, Jean Greisch, François Varillon, Albert Vanoye, Jean-Luc Marion, Jean-Louis Vieillard-Baron, Francesco Tomatis.

He was a member of the Istituto Italiano per gli Studi Filosofici and of the Bavarian Academy of Sciences and Humanities (Bayerische Akademie der Wissenschaften of Munich), the Centro studi filosofico-religiosi Luigi Pareyson, and, since 2006, a corresponding member Accademia di estetica internazionale de Rapallo.

(Bron : Wikipedia)