Het boek is een beschrijving van een persoonlijke reis. Veel van de beschreven zaken zijn herkenbaar. De schrijver bedient zich van wollig, protestants taalgebruik en veel woorden om iets uit te leggen. Gezien vanuit zijn professie als predikant verklaarbaar maar het is m.b.t. de doelgroep (oa kerkbetwijfelaars en kerkverlaters) niet zo handig. Gelukkig wordt er niet veel tijd besteed om bij de kern van het boek te komen. Dit kernpunt noemt hij Peron Nul. Het is een openhartig, herkenbaar en interessante beschrijving van de reis vanaf Peron Nul. Het werken vanuit het 'heilige', de liefde en het niet-weten neemt een belangrijke plaats in op de reis. De kracht van Peron Nul is dat het een vertrekpunt kan zijn voor ieder persoon ongeacht religieuze achtergrond. Naar het einde toe wordt het boek erg persoonlijk wat begijpelijk doch een nadeel is. Het boek neemt je mee naar Peron Nul en we gaan vandaar samen te voet verder. Helaas blijf je als mede-reiziger alleen achter als de schrijver tenslotte opgaat in zijn persoonlijke invulling. De mogelijkheden zijn eindeloos vanaf Peron Nul. Daarom gaf het boek mij als lezer een onaf gevoel, er had meer in kunnen zitten. Maar misschien is dit stof voor een volgend boek? Ik ben dankbaar voor dit boek om zijn verfrissende invalshoek dat ondanks de protestantse achtergrond nu eens niet vanuit de bitterheid is geschreven. De beschouwingen zijn overdacht en analytisch en in vele ervan kon ik mij als kritische lezer vinden. De uiteindelijke conclusie is de persoonlijke keuze van de schrijver en zal niet naar ieders smaak zijn. Maar dat geeft niet want elke reis is een persoonlijke reis en vanaf Peron Nul is alles mogelijk.