In dit intellectuele testament denkt dr. Herman De Backer na over het thema van de dood.
Centraal staat de gedachte dat de medicalisering van het geboren worden en het sterven in de 19de en 20ste eeuw de religieuze omgang met de dood heeft verdrongen.
In een doorgedreven, persoonlijke reflectie op zijn eigen katholieke jeugd probeert de auteur te komen tot een leefbaar concept van omgang en duiding van de dood.
Hij ontwikkelt daarbij ‘het herinneringsmodel’ en ‘het goddelijk spoor’.
Een inspirerend essay over dood en hiernamaals!
De beschouwingen over Het grote zwijgen gaan terug op een lessenreeks van Dr. Herman De Backer. Ze behandelen het thema van de dood vanuit een historisch-filosofisch standpunt. Centraal staat, naast de eeuwige machteloosheid van de mens tegenover de dood, de medicalisering van geboren worden en sterven in de 19de en 20ste eeuw. Deze medicalisering verdrong de religieuze omgang met de dood. In een grondige persoonlijke reflectie op zijn eigen katholieke jeugd probeert de auteur te komen tot een leefbaar concept van omgang en duiding van de dood, door hem respectievelijk ‘het herinneringsmodel’ en ‘het goddelijk spoor’ genoemd.
'De vraag dient gesteld of het ontbreken of onduidelijk worden van een leefbaar, functioneel concept over dood en hiernamaals (dat in het ancien régime gegeven was) geen gat of lacune vormt in onze cultuur. Misschien is het 'her-stellen', het 'her-denken' hiervan in ultimo de hoogste opgave voor de hedendaagse mens in de hedendaagse wereld.'
In dit boek dat zijn intellectueel testament vormt, komen alle interessedomeinen van de auteur samen.