Het visstilleven stond bij zeventiende-eeuwse kunsttheoretici niet erg hoog aangeschreven. Toch vonden de schilderijen van de in dit genre gespecialiseerde kunstenaars gretig aftrek bij een breed publiek. Daarna is het visstilleven in de vergetelheid geraakt, door kunsthistorici veronachtzaamd en binnen de kunsthandel sterk ondergewaardeerd. Ten onrechte, zo blijkt uit de tentoonstelling die het Centraal Museum te Utrecht er in 2004 aan wijdt. Voor het eerst wordt hier een representatief overzicht gegeven van de ontwikkeling van dit genre vanaf zijn ontstaan in Vlaanderen in de zestiende eeuw tot zijn hoogtijdagen in de Gouden Eeuw. Net als andere stillevens doet ook het visstilleven ons versteld staan van het verbluffende realisme waaraan de Hollandse schilderkunst uit de zeventiende eeuw haar roem dankt. De tentoongestelde werken worden in het catalogusgedeelte van deze publicatie individueel toegelicht, evenals diverse wetenschappelijke boeken over vis. In een vijftal essays van vooraanstaande wetenschappers worden de kunstwerken in een breed kader geplaatst: de ontwikkeling en geografische spreiding van het genre, de symboliek die rond vis leefde, de visserij en vishandel, eetgewoonten en visrecepten, en de groei van Aristotelische concepten tot moderne wetenschap die vissenboeken tonen. Verder worden de vissen die op de schilderijen voorkomen gedetermineerd en in woord en beeld beschreven. Ten slotte is een compendium opgenomen van kunstenaars die visstillevens hebben geschilderd.