Wilhelm II
“De keizer die zijn land ontvluchtte” is een stripverhaal over macht en machtsverschuivingen. De Duitse keizer Wilhelm II was een kleurrijk aristocratisch persoon met een opmerkelijke levensloop, die zijn bevoorrechte positie kwijtraakt. Het verhaal beschrijft de periode dat iedereen naar hem moest luisteren tot de tijd dat helemaal niemand meer naar hem luisterde. Een boeiend verhaal, dat de moeite waard is om in stripvorm te gieten. Een bijzondere uitdaging voor stripmaker Hennie Vaessen.

De laatste Duitse keizer
Keizer Wilhelm II (1859- 1941) is de laatste Duitse keizer en koning van Pruisen. Hij leeft in een tijd waarin het Duitse Rijk steeds machtiger wordt en mondiale ambities heeft. De keizer is altijd prominent aanwezig. Het leven aan het hof van de keizer is uitbundig: grootse feesten wisselen elkaar af met militaire parades. Aan de andere kant is hij een van de meest tragische figuren uit de Duitse geschiedenis van de 20ste eeuw. Door zijn vaak tactloze optreden, praalzucht, zijn rusteloosheid, zelfoverschatting en naïeve wereldvreemdheid veroorzaakt hij veel ophef, nationaal en internationaal. Wilhelm is een aristocraat in hart en nieren. Hij heeft er moeite mee, dat er, naast hemzelf, nog andere politieke organen zijn waar rekening mee gehouden moest worden.

Eerste Wereldoorlog
Hij daalt in aanzien door zijn blunderende optredens en schandalen. Halverwege de Eerste Wereldoorlog heeft hij nauwelijks nog invloed op de besluitvorming. De generaals trekken aan de touwtjes. Wilhelm is het uithangbord van de werkelijke macht. Na de voor Duitsland zo desastreus verlopen Eerste Wereldoorlog moet Wilhelm op de vlucht voor de Entente èn zijn eigen landgenoten. Als asielzoeker klopt hij aan in Nederland en woont de rest van zijn leven in Doorn op de Utrechtse Heuvelrug. Hij hoopt op herstel van de monarchie, maar krijgt hiervoor geen steun uit Duitsland. Noch van de Weimarrepubliek, noch van de nationaalsocialisten.

Bij de totstandkoming van dit boek hebben we financiële ondersteuning gekregen van het VSBfonds en het Prins Bernhardfonds.