Degeen, die thans op waardige wijze ons vaderland naar voren brengt, kan van veel wind-in-de-zeilen zeker zijn. Daarmee constateeren we een feit, waarvan allerlei uitgaven van den laatsten tijd uitloopers zijn. Een machtig feit op zichzelf, dat duidt op een enorme geestelijke omwenteling in ons volksleven. Wij behoeven, ter illustratie, heusch geen spreekwoordelijke ouwe koeien uit de sloot te halen, wanneer we beweren, dat de belangstelling een 5 á 10 jaren geleden voor dit onderwerp uiterst gering was. We voelden ons allemaal min of meer cosmopoliet en er was vaak meer belangstelling voor óver de grenzen dan binnen de grenzen. Wij verwijten daarom niemand iets, tenslotte gaat een bepaalde tijdgeest aan geen schepsel ongemerkt voorbij. Wij verheugen ons echter zeer in de groeiende belangstellipg voor het eigen land en wanneer Zomer & Keuning’s uitg. Mij. ons thans een werk presenteert, dat ons vaderland èn de uitgeefster siert, maken wij daar met intense vreugde gewag van. De tekst werd verzorgd door den bekenden journalist D. Hans. „Zonder zich te verliezen in een stroom van feiten, gebeurtenissen en jaartallen, werpt dit boek een vogelvluchtblik op veel, dat ons volk heeft bereikt en op de krachten, die het dragen en bezielen, in één woord op wat het is en wat het waard is”, zegt de schrijver in zijn inleiding.
In een 14-tal hoofdstukken schrijft de heer Hans over vrijwel alles wat in en voor Nederland van belang is. Hij doet dit op een echte Hans-wijze; enthousiast, pittig en op iedere blz. ligt het getuigenis van een man, die het vaderland van kindsbeen af zeer lief heeft. De journalist door-en-door is hier aan het woord; vlot, beknopt, populair en weinig wetenschappelijk. Daardoor wordt dit boek voor een zeer breede massa stellig genietbaar, al kwam bij ons weleens het verlangen op naar een grondiger behandeling van sommige punten. Ook zouden we niet gaarne iedere conclusie tot de onze maken, wat op zichzelf reeds karakteristiek Nederandsch is, omdat verschil van meening óók tot een stukje van „ons vaderland” behoort.
De heer Hans heeft, hoe hij zijn land ook prees, zich er gelukkig voor behoed alleen van goed-en-nog-eens-goed te verhalen, waardoor het geheel een maal-zonder-zout had kunnen worden. Hij wees wel degelijk in „Hoe zijn we eigenlijk” op veler Nederlanders deugden en ondeugden. Dit is het tweede boek, dat binnen zeer koren tijd van den heer Hans het licht zag. (Voor enigen tijd besprak onze hoofdredacteur zijn "Stad aan de Maas”). Wij nemen, mede op grond van „Ons Vaderland” aan, dat hij snel heeft moeten werken en veel „op de gis” deed. Ernstige correctie had trouwens wel enkele stekelige stijlbloempjes kunnen voorkomen (bijv. daar zit het (gezin) om de ronde tafel zonder hoeken”).
Het boek is verlucht met een serie foto’s, die - verrukken en op vele plaatsen het betoog van den schrijver treffend onderstrepen. „Ons Vaderland’’ zal zeker den weg naar het hart van den vaderlander vinden. Een goed plaatsje verdient het daarin zeker!
(Nieuwe Vlaardingsche courant)