Na H.W. Alings' recente boek over Amsterdamsche gevelsteenen, verschijnt zoojuist bij de Stadsdrukkerij van denzelfden auteur "Uithangteekens en gevelsteenen", het derde deeltje, dat de hoofdstedelijke Commissie voor Heemkunde ter bevordering van de kennis der Amstelstad het licht doet zien. De uitvoering is bescheiden: vijftig pagina's met veertig illustraties, maar èn het onderwerp èn de schrijver staan er borg voor, dat de kwaliteit boven de kwantiteit prevaleert.
"De steenen spreken, aldus de slagzin" waarmee Alings zijn causerie inleidt, en inderdaad, voor wie het nog niet wisten: zij spreken een kernachtige, niet mis te verstane taal, een taal van liefde tot het handwerk, varn handelszin en zeemanschap, van godvruchtigheid en humor. Wat wonderlijkheden de Amsterdamsche gevelsteen al biedt, moge met een enkel exempel worden aangetoond. Alle vogels vliegen, zegt een langzaam uitstervend gezelschapsspel. Maar daarom is nog niet al wat vliegt een vogel! De oude Grieken kenden Pagasus, het gevleugelde paard der poëten, en de natuurlijke historie brengt ons in kennis met de vliegende visch doch dit alles wordt met vele lengten geslagen door de makers onzer gevelsteenen. Zij immers stellen ons voor aan Het vliegende Kalf, De vliegende Vos, ja aan Het vliegende Varken!
De liefde tot deze typische benamingen zat den Amsterdammer ln het bloed, want niet alleen den gevel van zijn huis, maar ook den boeg van zijn schip smukte hij er mee op. De vergulde Scholl is een naam, die voor een visschersvaartuig niet ongewoon genoemd kan worden, maar wat te denken van Amsterdamsche schepen als De vogel Hop, De vergulde Kievit, De zwarte Kat, De Eenhoorn (O.I.C. kamer Zeeland), Johannes de Dooper, de St Joseph, de Samson, de Samaritaan of de Konlngh van Poolen? Alings spreekt van deze merkwaardige overeenkomst niet en waar hij wel over spreekt, daarover zwijgen wij thans, omdat wij dan zouden vervallen in herhaling van menig artikel, dat wij in den loop der jaren aan de gloria van den gevelsteen wijdden.
Liever geven wij dit charmante, orienteerende geschriftje in de handen van elken liefhebber of die dit staat te worden.