De Haarlemse regenten meenden dat de tijd gekomen was om de bestaande invulling van het hofje te laten wegen en heroverwegen in het licht van de huidige maatschappelijke omstandigheden en de actuele discussie rond voorzieningen voor ouderen. Als erfgenamen van de oorspronkelijke inspiratie van de stichters hebben zij deze kwestie voorgelegd aan een aantal beroepsmatig betrokkenen. Voor sociaal gerontologen en professionals uit het werkveld van de zorg voor ouderen gold dit ambitieuze project als een uitdaging. Zij hebben zich niet alleen vertrouwd gemaakt met het erfgoed en zijn historische ontwikkeling, maar ook met de huidige positie van het fenomeen hofje. Als kinderen van hun eigen tijd dienden zij voldoende afstand te nemen van de actualiteit om zich de historische gegevens eigen te maken. Tegelijkertijd echter diende de toetsing uitgevoerd te worden in het licht van de actualiteit, met respect voor de geschiedenis en met behoud van de oorspronkelijke bezieling waarmee het hofje werd opgericht. De uiteenlopende aspiraties die aan dit project ten grondslag lagen, worden in deze uitgave op een evenwichtige manier samengebracht. Het zal duidelijk zijn dat deze studie sociologisch van kleur is, zowel in de microanalyse van het verschijnsel hoije als in de macrobeschouwingen rond de inpassing van dit verschijnsel in de moderne samenleving. Het knappe is dat de 'Inspiratie' daarbij behouden is gebleven. De bedoeling was en is om een vruchtbare bijdrage te leve ren aan het debat over de vraag hoe de samenleving met ouderen om dient te gaan. De auteurs laten zich niet verleiden om hun ideeën te toetsen aan de harde maatstaven van efficiency, effectiviteit en de daaraan ontleende toetsingscriteria van de dagelijkse beleidspraktijk. Zij bieden de inspiratie aan het werkveld aan. Het is aan dat werkveld om deze inspiratie op te pikken en verder te vertalen. In die zin wens ik deze publicatie een breed lezerspubliek en een vruchtbare bodem toe.