Kranten gaven jarenlang doel en richting aan. Net als vroeger de kerk, de bond en de partij. Die tijd is voorbij. Nog een paar jaar en papieren kranten zijn curiositeiten. Intussen fragmenteert de samenleving. We individualiseren en gaan ogenschijnlijk zelfverzekerd onze eigen gang. Maar we missen wel zin en samenhang. Wie wijst bij het afscheid van de papieren krant ons nog de richting?

Daarover gaat het ruim 600 pagina's tellende Testament van de pers. Het bestaat uit meer dan duizend fragmenten uit Nederlandse kranten van tussen 1975 en 2015. Het omvangrijke naslagwerk is thematisch geordend en in chronologische volgorde gezet, met als onderwerpen: de makers van het nieuws, Europese en mondiale politiek, Nederlandse politiek en openbaar bestuur, het oude Nederland, de nieuwe eeuw, religie en het vergeten geloof.

Als geheel leveren deze fragmenten een uniek overzicht van de grote lijnen uit onze recente geschiedenis. Daarbij blijft de stem van de auteur op de achtergrond; het verhaal wordt vanuit het archiefmateriaal verteld. Een indrukwekkend compendium van 40 jaar Nederlandse dagbladjournalistiek.

Ton Elias, mediawoordvoerder VVD in de Tweede Kamer: 'Wie van 'faits divers' houdt, kan zijn hart ophalen aan dit boek, waarin ze meer dan rijkelijk, maar wel uiterst overzichtelijk worden opgedist.'

Piet Hein Donner, oud-minister van Justitie, SZW en BZK: 'Het is niet een boek om in één keer uit te lezen, maar om regelmatig ter hand te nemen. Om dan met instemming of verwondering en soms met verontwaardiging nog eens te lezen hoe er in de krant gedacht en geschreven werd. Het biedt een gevarieerd, soms verwarrend, soms ontluisterend, maar steeds interessant tijdsbeeld.'

Joan Hemels, emeritus hoogleraar communicatiewetenschap: 'Klaas Salverda opent met dit krantenboek een schatkamer van het cultureel erfgoed die nog maar voor een beperkt deel door digitalisering ontsloten is.'