Op 29 augustus 2011 vertrok schrijver en kunstenaar Albert Verhulst (Leiden, 1939) vanuit de sluis van IJmuiden en zette koers naar La Paloma, Uruguay. Eerst vergezeld van bemanning Kees en Cees naar de Canarische Eilanden. De tocht verliep allesbehalve voorspoedig. Dat begon al in Het Kanaal, waar een niet aflatende westzuidwesten-wind kracht 7 op de kop, zeilen onmogelijk maakte. Vanaf Las Palmas werd de tocht solo voortgezet richting Doña Rosa in Uruguay.
Daar wonen Albert en zijn vrouw Wieke sedert 2008 definitief op het platteland. Alleen hun schip, de Rolleman, moest nog worden overgebracht, dan was de verhuizing compleet. Die klus was voor Albert! Tijdens de vaart eisten windstiltes, motorpech, een uitgevallen generator en twee stormen beurtelings de hoofdrol voor zich op. Vervolgens gingen twee reddingsacties door de Braziliaanse Marine, afpersing door de kapitein van een Maltees vrachtschip en een vermeende ontvoering door de bemanning van een vissersboot vooraf aan de behouden aankomst op 9 januari 2012 in La Paloma.
In een groot aantal berichten, notities en schetsen, gericht aan zichzelf en aan het thuisfront, heeft Albert het avontuur vastgelegd.
De Matroos en de schipper, Alberts spraakmakende alter ego's, lopen trouw de wacht, maar hijzelf maakt zich los en begeeft zich in de vierde dimensie: de tijd. De harde werkelijkheid van natuur-krachten, falende techniek en menselijke ontoereikendheid mengen zich met zijn herinneringen, dromen en de vraag naar de oorsprong.
De neerslag van al deze flarden is in dit boek één geheel geworden. Geen reisverslag, niet geschreven met de punctualiteit van een logboek zoals de zeeman dat bijhoudt. Het is het relaas van de kunstenaar Albert, uit Het Hoofd en Het Hart.