psychiater

Over de menselijke grenzen tussen zin en waanzin, het gevecht om de macht, de angst voor de dood.
In zijn derde boekje – na Bomen spreken en Stenen hebben pijn – gaat J. R. M. Maas verder dan ooit in het tasten naar en omschrijven van fundamentele menselijke verhoudingen. De auteur houdt zich intensief bezig met de chaotische wereld van ‘s mensen innerlijk, die zo vaak (en zo vaak vruchteloos) door een koel, nietszeggend uiterlijk verhuld wordt. De tekst van dit geschrift vertoeft op de menselijke grenzen tussen zin en waanzin, bij de angst voor de dood, het gevecht om de macht. Dit machtsgevecht bepaalt het leven van de mensen in hun ontkenning van de dood, in hun poging de dood te ervaren als gelijke, niet als overwonnene. Het gevecht om de macht is een gevecht om macht over de ander. En dat is de ontkenning van de gelijkwaardigheid van de ander. Ten diepste is dat machtsgevecht afgebeeld in de rolpatronen van de relatie vader-zoon-macht. Die relatie bepaalt de menselijke en maatschappelijke verhoudingen diepgaand en schijnbaar onontkoombaar. De auteur ontleedt de vervlechtingen met pijnlijke volharding tot de trits god-vader-macht, en – nog verder – tot die van god-dood-macht. Het „zinloze”, onafgebroken verzet tegen een uitzichtloze cirkelgang en het plaatsen van de dood als niet-te-ontkomen realiteit, die walging, afkeer, wanhoop oproept, bevestigt de gelijkwaardigheid en biedt uitzicht op hoop, ruimte, leven …

ALS NIEUW, LICHTE VERKLEURING,buitenkant niet mooi, binnen nieuwstaat, VASTE PRIJS