ROBESPIERRE: EERSTE MODERNE DICTATOR DOOR RALPH KORNGOLD VOORWOORD: Een halve eeuw geleden schreef Hippolyte Taine over Robespierre: Na honderd jaar maakt hij nog steeds bedrog. Sindsdien is het aantal aanhangers van Robespierres sterk toegenomen. Reims en Arras hebben straten naar hem vernoemd en laatstgenoemde stad heeft ter ere van hem een ​​monument opgericht. In Sicards monument voor de Conventie, in het Pantheon in Parijs, neemt hij de belangrijkste plaats in. Moderne Franse historici zijn veel minder kritisch over hem dan hun collega's in het verleden. Sommigen, zoals Mathiez, Lefebvre en Pariset, zijn oprechte bewonderaars. De auteur bekent een zekere sympathie voor Robespierre toen hij intensieve studie van zijn onderwerp begon. Deze sympathie werd merkwaardig genoeg voor het eerst gewekt door het lezen van Thiers Histoire de la devolution française. Thiers schreef zijn geschiedenis in het begin van de 19e eeuw en had nauwelijks kunnen voorzien dat hij zo'n twintig jaar later de gelegenheid zou krijgen om dezelfde kwaliteiten van gematigdheid en barmhartigheid te tonen voor het vermeende gebrek waarvan hij Robespierre zo zwaar bekritiseerde. Nu had de auteur veel gelezen over de Commune van Parijs, dus wist hij dat de militaire rechtbanken van Thiers in 1871 binnen een paar weken en met aanzienlijk minder ceremonie dan Robespierre voorstelde in zijn beroemde wet van Prairial, zoveel ongelukkigen hadden gestuurd als de Revolutionaire Tribunaal van Parijs en alle bloedige proconsuls samen tijdens de hele Reign of Terror. Volgens generaal Appert, hoofd van het militaire tribunaal, bedroeg het aantal executies na de Commune van Parijs 17.000. Niet-officiële cijfers geven bijna het dubbele van dat aantal. ROBESPIERRE: Het werd de auteur duidelijk dat het allemaal een kwestie was wiens os werd gespietst. De Rode Terreur lijkt onvergeeflijk voor de Blanken, en de Witte Terreur voor de Rooden. Carlyle dringt heel dicht tot de waarheid door wanneer hij zegt dat de reden waarom het schrikbewind onder de Franse Revolutie zoveel vernietigende opmerkingen heeft gekregen, voornamelijk is omdat het gericht was tegen de bevoorrechte klassen en hun volgelingen en niet tegen de stemloze miljoenen. Het leek de auteur altijd enigszins aanmatigend van de kant van beschutte individuen om zich op te werpen als onverzoenlijke rechters over een man die greep heeft op de catastrofale gebeurtenissen en krachten waarmee Robespierre te maken kreeg. De rechtvaardige criticus zou er goed aan doen zich in alle nederigheid af te vragen wat onder soortgelijke omstandigheden zijn eigen gedrag had kunnen zijn. Had Thiers dat gedaan, zijn oordeel zou niet op hem zijn teruggekomen. In werkelijkheid kunnen maar weinigen van ons er echt zeker van zijn hoe we zouden handelen als we onder buitengewone omstandigheden grote macht in handen zouden krijgen. Enkele van de meest afschuwelijke en willekeurige daden van de Franse Revolutie werden gepleegd door mannen die geen enkele aanwijzing gaven dat ze bijzonder bloeddorstig of willekeurig waren. Freron was geliefd bij zijn vrienden. Fouquier Tinville was een model echtgenoot en vader. Niets in Carriers carrière wees erop dat hij een stad in een puinhoop zou veranderen. Freron was geliefd bij zijn vrienden. Fouquier Tinville was een model echtgenoot en vader. Niets in Carriers carrière wees erop dat hij een stad in een puinhoop zou veranderen. Freron was geliefd bij zijn vrienden. Fouquier Tinville was een model echtgenoot en vader. Niets in Carriers carrière wees erop dat hij een stad in een puinhoop zou veranderen.