Er zijn maar weinig leraren en wijzen uit spirituele tradities zo bekend, geliefd en gerespecteerd als de in Zuid-India geboren Sri Ramana Maharshi (1879-1950). Ken Wilber noemde hem ‘de grootste wijze van de twintigste eeuw’, en ook de Dalai Lama, Carl Gustav Jung, Mahatma Gandhi en vele anderen zagen hoe bijzonder Ramana was en hoe effectief zijn methode van ‘zelfonderzoek’ is.
In het voorwoord schrijft de in 2007 overleden Engelse advaitaleraar Douglas E. Harding: ‘Hoe vaak had ik niet gehoord en gelezen dat Verlichting de zeldzaamste, de moeilijkste en de meest onbereikbare toestand is die er bestaat – in feite onmogelijk is – en hier was deze grote wijze die ons vertelde dat er juist niets gemakkelijker is dan dat. Inderdaad was dit ook mijn eigen ervaring (…)

Voor hem zijn alle moeilijkheden waar mensen mee kampen terug te voeren op slechts één probleem: een verkeerd begrepen identiteit. Elk probleem wordt opgelost door te zien “Wie” het heeft. Op het niveau van het probleem zelf is het nooit op te lossen. En dat kan ook niet anders. Er bestaat geen grotere onzin, geen fundamenteler en schadelijker dwaling dan het idee dat je in wezen bent zoals je gezien wordt. Het idee dat je een tot deze zienswijze gereduceerd menselijk wezen bent, is een ziekte die zo diep verankerd is dat ze de grondslag vormt van alle andere ziektes. Zodra deze basisziekte – een verkeerd begrepen identiteit – is genezen, valt alles precies op zijn plek.

Ik ken geen wijze die zo direct naar de wortel van de ziekte zelf gaat en die zo consequent weigert haar symptomen te behandelen, dan Ramana Maharshi. WIE BEN IK? is de enige vraag die telt. En gelukkig is het de enige vraag die absoluut, zonder enige aarzeling of de minste twijfel, beantwoord kan worden.’