Zij stonden voor een keuze, zo onmenselijk dat geen ouderpaar die ooit zou moeten maken: hun zesjarige zoon achterlaten, of... sterven in de Cambodjaanse jungle. Cambodja, 17 april 1975. De Rode Khmer neemt bezit van Phnom Penh. Daarmee begint een nieuw en gruwelijk hoofdstuk uit de geschiedenis van de twintigste eeuw... een holocaust die niet alleen een eeuwenoude cultuur volledig vernietigt, maar die aan drie miljoen mensen het leven kost. Op die dag wordt Pin Yathay met zijn hele familie de stad uit gedreven, op weg naar een erbarmelijk en mensonterend bestaan in de 'heropvoedingskampen' van de Rode Khmer, diep in de Cambodjaanse jungle. Na twee jaar Rode Khmer-terreur is Pin Yathay ten einde raad; dagelijks slaat de dood toe door knagende honger en gruwelijke ziekten, door wrede mishandeling en massamoorden in naam van de ideologie. Machteloos moet hij toezien hoe twee van zijn zoons, zijn ouders, broers en zusters een vreselijke dood sterven. Hij en zijn vrouw besluiten te vluchten. Hun enige nog in leven zijnde zoon - Nawath - moeten zij achterlaten; een zesjarig kind zou de vlucht nooit overleven... Nadat Yathay alles en iedereen die hem dierbaar is al heeft verloren, raakt hij tijdens de barre tocht ook nog zijn vrouw kwijt. Slechts de naakte wil om te overleven houdt hem op de been, laat hem rauwe slangen en vleermuizen eten en maakt dat hij blijft doorzetten tot zijn laatste kracht verbruikt is. Alleen, gebroken en op het randje van de dood bereikt hij Thailand... Blijf leven, mijn zoon is zijn verhaal; schokkendste ooggetuige-verslag van de Cambodjaanse tragedie en het indringendste pleidooi voor de rechten van de mens van het laatste decennium.