In dit boekje worden persoonlijke herinneringen van Thich Nhat Hanh verweven met zijn levenslessen. In korte hoofdstukken met aansprekende voorbeelden en in vlotte bewoordingen deelt hij zijn herinneringen en inzichten. Hij is opgegroeid in Vietnam. Aangeraakt door het zien van een beeld van Boeddha ontstaat er in hem het verlangen om net zo stil en rustig te kunnen zitten. Als monnik had hij de missie om het boeddhisme te vernieuwen en de levenslessen ook toepasbaar te maken voor alledaagse mensen, passend bij zijn tijd. In zijn verhaal getuigt hij van een religieuze praxis, waarbij een sterk accent ligt op het toepassen van mindfulness. Door in het nu te leven wordt een opmerkzaamheid van gevoel, gedachtes en handelingen ontwikkeld. Iedere gedachte of handeling wordt heilig in het licht van het gewaar zijn. Het woord en de gedachten waren bij hem niet de waarheid zelf. Hij waarschuwt tegen het ‘in stukken snijden’ van de waarheid en pleit ervoor om te zien dat andermans lijden ook jouw lijden is, waarbij zijn uitgangspunt is dat absoluut kwaad niet bestaat. In het huidige moment wordt vrede bewerkt en kunnen we geluk ervaren. Het enige wat de mens moet doen, is in het nu verblijven. Tijdens de oorlog in Vietnam heeft hij vanuit deze praxis gezocht naar vrede, compassie en geduld. Veel voorbeelden in zijn verhaal getuigen hiervan. Eenmaal verbannen uit Vietnam heeft hij zijn levenswerk in het Westen voorgezet. In dit boekje geeft hij ook een reflectie op hoe het boeddhisme ook voor de westerse mens dichter bij het dagelijkse leven gebracht kan worden. Met eenvoudige en alledaagse voorbeelden zoals het verwaaien van papieren of een slap slaplantje weet hij zijn lessen heel pakkend over te brengen. Het is goed om te weten dat dat inhoud op een boeddhistische leest gestoeld is. De rust en vrede worden vooral binnen de mens gezocht. Het geheel biedt echter leerzame voorbeelden om bewuster stil te staan bij het leven van alledag. Juist door een heel ander perspectief aangereikt te krijgen, kunnen de lessen gezien worden als een tegengeluid in een tijd vol plannen en gehaastheid