Nog niet zo lang geleden leefden we met de belofte van steeds meer vrije tijd. De werkweek zou alleen nog maar korten, de tijd vrij voor persoonlijke ontwikkeling en maatschappelijke participatie. Kinderen en jongeren zouden opgroeien in een quasi zorgeloze wereld. De welvaartsstaat was op weg om alle tegenstellingen te overwinnen.

Vandaag is het roer om. Wie werkt, krijgt ingeprent dat het langer, harder en goedkoper moet. Wie niet werkt, ervaart groeiende druk om een quasi onvindbare job te zoeken. De welvaartsstaat is nog hoogstens een tijdelijke springplank. Vrijetijd fungeert als zuur verdiende consumptietijd. Of als kans om de eigen inzetbaarheid op de arbeidsmarkt te vergroten. Persoonlijke ontwikkeling en maatschappelijke participatie staan vandaag onder druk.

De strijd om de tijd is vandaag even re?el als onzichtbaar. Niemand blijft buiten schot. En kinderen of jongeren al helemaal niet. De risicozone heeft zich uitgebreid tot de vrijetijd. Jongeren ondervinden toenemende om cv?s te pimpen via stages, engagementen en andere ?nuttige? vrijetijdsbesteding. Consumptiedruk benadrukt sociale ongelijkheden. En sommige niet-consumptieve vormen van vrijetijdsbesteding, zoals ?rondhangen? krijgt de stempel ?storend?.

Voor welke keuzes staat jeugdwerk met kinderen en jongeren in een maatschappelijk kwetsbare situatie? Welke kansen zien we voor een emanciperende praktijk? Hoeveel ruimte krijgt een emanciperend beleid?

OVER DE AUTEURS

Carmen Mathijssen is sociaal pedagoog en programmaco?rdinator maatschappelijke projecten bij Cera.
Maarten Loopmans is sociaal geograaf en verbonden aan de afdeling geografie van de KU Leuven.
Robert Crivit is gezinswetenschapper en stafmedewerker bij Uit De Marge vzw.