Op 5 april boden tweehonderd edellieden landvoogdes Margaretha van Parma een smeekschrift aan. Zij wilden dat er een einde kwam aan de geloofsvervolgingen en dat de Staten-Generaal zou worden bijeengeroepen. Omdat er geen onmiddellijk gevolg werd gegeven aan de oproep komen volk en adel steeds openlijker in het verzet. Overal worden hagenpreken gehouden waarin scherpe kritiek weerklinkt op de Roomse kerk. Op 10 augustus leidde een van die zogenaamde hagenpreken tot de plundering van een klooster on Steenvoorde (Frans-Vlaanderen). In de weken en maanden daarop volgden de bestorming en plundering van andere kerken en kloosters, eerst in de rest van de Westhoek, vervolgens in andere delen van Vlaanderen en Brabant, en vanaf eind augustus ook in de noordelijke Nederlanden. Via Antwerpen bereikten de beeldenstormers Gent waar ze acht parochiekerken, vijfentwintig kloosters, tien hospitalen en zeven kapellen plunderden.



De acties in Gent werden uitvoerig en nauwkeurig beschreven door de kroniekschrijver Marcus van Vaernewyck in zijn Van die beroerlicke tijden in die Nederlanden en voornamelick in Ghendt (1566-1568). Van Vaernewyck schrijft in een niet altijd zeer toegankelijk redrijkers-Nederlands. Twee boeken van dit meerdelige werk worden door Joris De Zutter hertaald in hedendaags Nederlands, voorzien van verklarende opmerkingen en een algemene historische situering.