De Kleine Geschiedenis van Nederland brengt in tien toegankelijk geschreven delen een uniek overzicht van de vaderlandse geschiedenis, opgebouwd rond de canon van het Nederlandse geschiedenisonderwijs. De voor het onderwijs voorgeschreven kenmerkende aspecten van elk van de tien tijdvakken uit die canon worden besproken, waardoor ook een verbinding wordt gelegd tussen de Nederlandse en de algemene geschiedenis. Elk deel in de serie behandelt een van de tien tijdvakken met een aantal bijbehorende kenmerken, zoals feodalisme voor de vroege middeleeuwen, ontdekkingsreizen voor de zestiende eeuw, industriële revolutie voor de negentiende eeuw, en wereldoorlogen en crisis voor de twintigste eeuw. De Nederlandse situatie wordt telkens afgezet tegen de achtergrond van zo'n algemeen Europees of mondiaal verschijnsel. De Kleine Geschiedenis van Nederland gaat niet alleen over de groten, maar ook over de gewone mensen. Door de thematische aanpak hebben de delen vaak een verrassende inhoud, die de bekende en aloude vaderlandse geschiedenis aanvult en verrijkt. In de jaren vijftig voor onze jaartelling maakte Gallië hardhandig kennis met de ijzeren vuist van de Romeinse legioenen die werden uitgevoerd door Julius Caesar. In dit tweede deel wordt aan de hand van het spaarzame bronnenmateriaal een beeld geschetst van de Keltische en Germaanse samenlevingen en van het verzet van de inheemse stammen tegen het Romeinse gezag. Veel belangrijker is hoe in de loop van twee á drie eeuwen de inheemse cultuur steeds meer is geromaniseerd. Aan dit proces van assimilatie en acculturatie kwam begin vijfde eeuw een einde, toen Rome onder druk van binnenvallende volkeren de Rijngrens moest opgeven en zijn legers terugtrok.