= De monumentale kunst van Aristide Maillol Het boek Aristide Maillol (1861-1944) werd uitgegeven naar aanleiding van de tentoonstelling ter gelegenheid van het 20-jarige bestaan van de Kunsthal in Rotterdam. Het grote publiek kent Maillol vooral van zijn beelden in de Parijse Tuileriëen, zijn monumentale werken in opdracht, of van het beroemde sculptuur De rivier in de tuin van het MoMA in New York. Dat hij naast beeldhouwer ook schilder was en behoorde tot de groep Nabis en de tapijtkunst herintroduceerde, is minder bekend. Fascinerend is het om te zien hoe Maillol zijn hele oeuvre heeft opgebouwd rond verschillende onderwerpen als de natuur, de mens, de kunstenaar en de Middellandse Zee en deze telkens uitdrukt in de vorm van een vrouw. Die vrouw beeldt hij in allerlei verschillende houdingen, materialen en formaten uit. Hij put daarbij uit de vroeg klassieke beeldhouwkunst en combineert deze met de verdiensten uit de moderne tijd, waarin vorm, ritme en stijl een steeds belangrijker rol gaan spelen. Hij is niet zozeer op zoek naar de perfecte natuurgetrouwe weergave van het vrouwenlichaam, maar naar de ultieme zeggingskracht van het beeld. Daarbij vormen de vrouwen uit de omgeving van zijn geboortegrond in het zuidelijke Franse kustplaatsje Banyuls-sur-Mer een voortdurende bron van inspiratie. Na het clair-obscur, de gebaren en het impressionistisch boetseerwerk van Rodin introduceert Maillol de stilte in de beeldhouwkunst. Hij voert een moderniteit in die bestaat uit gladde en compacte vormen die geraffineerd, verstild en massief zijn en een zekere mate van transcendentie bezitten. Hij is een van de belangrijkste beeldhouwers van de eerste helft van de 20ste eeuw.