Prof.dr. Gerardus van der Leeuw ('s-Gravenhage, 19.03.1890 - Utrecht, 18.11.1950).
Na Gemeentepredikant in 's-Heerenberg (1916-1918) werd hij tot hoogleraar benoemd aan de Rijks Universiteit
Groningen (1918-1950).
Als wetenschapper was Van der Leeuw in vele disciplines thuis; ook en zeker mag genoemd worden het theologische vak 'de Liturgie' (zijn naam is dan ook verbonden aan de 'Van der Leeuw Stichting').

Iets uit/ over dit boek.
'Het Uitgangspunt
Het jaar 1939 heeft ons de herdenking gebracht van de komst van het Christendom in de Nederlanden. (....
Het was - om en bij de Willebrord-herdenking - een rumoerige week in de internationale politiek. En de meesten,
die dien middag in de Dom waren, zullen, naast dankbaarheid, ook wel bezorgdheid hebben gevoeld.
Een christendom, dat gekomen is, kan ook weer gaan. Het is niet een eeuwig bezit, dat het voorgeslacht een-maal verkregen heeft, opdat wij het nu voortaan rustig zouden beheeren. Het is geen erfenis. Als het dat is, dan bestaat er alle kans, dat een plotselinge devaluatie of inbeslagneming, of wel een langzame waardeverminde-ring het veilig gewaande bezit doen versmelten. Alle geestelijk bezit is roerend; het blijft niet liggen zoals het land. Wat komt, kan gaan.
Het Christendom is in wezen een zendingsgodsdienst. Zoo is het in den Bijbel, zoo is het in den tijd van Wille-
brord en van de kerstening van Europa. En zoo is het ook thans nog. Te lang hebben we ons gerustgesteld met de vanzelfsprekende zekerheid, dat het Christendom behoorde tot de onvervreemdbare goederen van onze cultuur. Wij twijfelen thans wel eens of er überhaupt veel van die onvervreemdbare goederen zijn.
Maar het Christendom behoort daartoe in geen geval. Het kwam, het kan ook gaan.
Wij waren gewoon het Christendom te beschouwen als de signatuur van onze samenleving, terwijl wij alleen uit boekjes wisten, dat aan het Christendom een heidensche periode was voorafgegaan. Thans beschouwen som-
migen het Christendom als de inbraak van een vreemd element in een heidensche religiositeit, die daardoor van haar karakter werd beroofd. Men kan op hun redeneeringen veel aan te merken hebben, maar principieel is hun opzet niet verkeerd. Wanneer wij vergeten hebben, dat het Christendom iets is, waartoe men zich "bekeeren" moet, en het beschouwen als een goed, waarom zou men ons dan niet mogen toevoegen:
als gij u niet meer bekeert, zooals onze germaansche vaderen, lever dan ook uw geestelijk kapitaal uit; het is dood; ge begint er niets mee. Het Christendom kwam, het kan ook gaan. (...)'.

We letten op het verschijningsjaar van het boek: 1940 ...
Wát een ontdekkend en onthutsend boek!
Nog steeds!
Actueel tot en met!