In dit rijk geïllustreerde boek wordt de geschiedenis van de Willem Arntsz Stichting geplaatst tegen de achtergrond van veranderingen in de psychiatrie en maatschappelijke opvattingen over de zorg voor geestelijk gestoorden in het algemeen. Na een korte inleiding over vooroorlogse ideeën,over geestelijke gezondheidszorg en ontwikkelingen binnen de Stichting wordt ingegaan op d e periode na 1945, een nog nauwelijks ontgonnen terrein in de geschiedschrijving van de psychiatrie. Daarbij wordt afzonderlijke aandacht besteed aan de Dr Henri van der Hoeven Kliniek die in 1955 op initiatief van de psychiaterjurist Pieter Baan werd opgericht. Deze kliniek vervulde een voortrekkersrol in de ontwikkeling van de forensische psychiatrie: geestelijk gestoorde criminelen die verminderd toerekeningsvatbaar waren dienden behandeld te worden in plaats van gestraft. Er wordt een levendig beeld geschetst van de behandeling van de ter beschikking gestelde, de ontwikkelingen daarin en de veranderende maatschappelijke opvattingen over de terbeschikkingstelling. Een nieuwe vorm van zorg ontstond in de jaren zestig met de oprichting van een speciale afdeling voor zwakzinnigen, Dennendal. Voor velen is de geschiedenis van Dennendal getekend door conflicten die het in de eerste helft van de jaren zeventig meemaakte. Zij worden beschreven in de context van de democratiseringsbeweging en tegencultuur van de jaren, zestig, Nagegaan wordt in hoeverre opvattingen over verzorging en behandeling van zwakzinnigen, destijds inzet van het conflict, in een later stadium zijn beklijfd. Met een voorwoord van prgf dr. R Schnabel, hoogleraar geestelijke
gezondheidszorg.