CSI in de gezondheidszorg: bizarre realiteit
Tijdens de nazomer van 2001 verschenen de eerste berichten in de krant. In Den Haag werd een verpleegkundige – Lucia de B. – verdacht van moord op dertien en poging tot moord op vijf patiënten. Ze kreeg levenslang.

Lucia de B. is geen uitzondering. Seriemoorden in de gezondheidszorg komen in de meeste westerse landen voor. Paula Lampe deed intensief onderzoek naar dit verschijnsel.
En hoewel er genoeg bizarre zaken te vinden zijn, concentreert zij zich in dit boek op vijf internationale zaken die de wereld schokten, waaronder een highprofile Nederlandse en een aantal kleinere Vlaamse zaken.
Daarnaast geeft Lampe achtergrondinformatie, met als doel een antwoord te geven op onder meer de volgende vragen:
• Hoe vaak doden seriemoordenaars in de gezondheidszorg
hun patiënten?
• Welke signalen zijn waar te nemen vóórdat een personeelslid
serieus verdacht wordt?
• Wat valt er te zeggen over de misdrijven en zijn er onderlinge
overeenkomsten?
• Wie zijn deze daders en welke kenmerken delen ze?
• Wat is het motief?

De zaak rond Lucia de B. staat nog steeds volop in de belangstelling. Er gaan stemmen op dat zij wellicht onterecht veroordeeld is. Paula Lampe gaat niet in op haar schuldvraag. Belangrijker vindt de auteur het om de voorgeschiedenis, de omstandigheden rond de onverklaarbare
overlijdensgevallen en de rechtsgang te beschrijven. Achterliggende motieven maken duidelijk hoe alle beschreven daders tot hun misdrijven zijn gekomen en hoe de feiten op tafel liggen.
Paula Lampe werkte ruim dertig jaar als verpleegkundige in Nederland, Israël en Canada.
In één van haar eerdere boeken Het Moeder Teresasyndroom (2002) beschreef zij de geschiedenis van de ziekenverzorgster Martha U., die in 1996 werd veroordeeld voor moord
op vier tot negen demente bejaarden.