Voor de classificatie van psychische en ontwikkelingsstoornissen bij kinderen onder de drie jaar bestaat nog geen goed gevalideerd systeem. Hoewel een aantal categorie n uit het bestaande classificatiesysteem DSM-IV (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders 4th Edition, APA, 1994) in principe bij jonge kinderen gediagnosticeerd kunnen worden, zijn de criteria nog onvoldoende onderzocht en aangepast voor gebruik beneden de leeftijd van 3 jaar.





Als reactie hierop is in 1994 een speciaal diagnostisch systeem ontwikkeld voor psychopathologie bij jonge kinderen (Diagnostic Classification of Mental Health and Developmental Disorders in Infancy and Early Childhood, 1994, ook wel DC: 0-3 genoemd). Het is opgezet als een systeem in ontwikkeling en als aanvulling op de DSM-IV. Uitgangspunt in de DC: 0-3 zijn modellen over de vroege ontwikkeling waarin de bijdrage van risico- en beschermende factoren bij zowel kind als omgeving een duidelijke plaats krijgen. Deze uitgangspunten hebben geleid tot een aantal experimentele categorie n, een aparte as voor de classificatie van stoornissen in de relatie met de primaire verzorgers, en een tweetal schalen voor de beoordeling van het adaptatieniveau binnen die relatie en voor de beoordeling van het functioneringsniveau dat ontwikkelingsgericht is.





Sinds de publicatie circa 10 jaar geleden zijn de nieuwe concepten uit de DC: 0-3 een grote stimulans gebleken voor het klinisch werk met jonge kinderen en hun gezinnen en is het wetenschappelijk onderzoek op gang gekomen. Een Nederlandse vertaling zal bijdragen aan de verdere ontwikkeling van het vakgebied in Nederlandstalige gebieden.