Louise Marie Antoinette De Hem (Ieper, 10 december 1866 - Vorst, 22 november 1922) was een Belgische kunstschilderes, die stillevens, portretten, landschappen en genretaferelen maakte. Biografie Louise De Hem werd geboren als Ludovica Dehem, dochter van Henri Dehem en Eulalie Bartier. Haar jeugd bracht ze in Ieper door. Haar zuster Hélène trouwde met de kunstschilder Théodore Ceriez (1831-1904)[1] die tevens docent was aan de Academie van Ieper.[2] Ceriez ontdekte haar talent en vermits vrouwen nog niet toegelaten werden tot de Academies, gaf hij haar les. In 1886 zette ze haar studie verder in Brussel.[2] De Franse realistische kunstschilder Jules Breton (1827-1906) zag haar werk en moedigde haar aan om haar opleiding in Parijs voort te zetten. Van 1887 tot 1891 verbleef ze hoofdzakelijk in Parijs, waar Alfred Stevens een van haar leraars was.[1] Ze werkte er voor de Parijse burgerij. Ze bezocht er vaak het open atelier van Fernand Cormon.[2] In 1889 schreef ze zich in aan de Académie Julian.[2] Daar schilderde ze naar levend en soms naaktmodel, wat in die tijd in België verboden was voor vrouwen.[1] In het begin van 1891 keerde ze terug naar Ieper waar ze een studio deelde met Ceriez in de G. de Stuersstraat 33. Ze kreeg al snel opdrachten voor portretten en maakte ook stillevens. In Parijs stelde ze regelmatig tentoon in de Salon de la Société des Artistes français. In 1900 was ze de enige Belgische kunstschilder die tentoonstelde in de Women's Exhibition in Londen en in 1902 werd ze lid van de Women's International Club. Ze won verschillende prijzen op buitenlandse tentoonstellingen. Na de dood van Ceriez op 2 september 1904 verhuisde ze met haar moeder en zuster naar de Darwinstraat in Vorst, waar ze in een door Ernest Blerot ontworpen huis woonde. Het huis in art-nouveaustijl had een atelier en een expositiehal. Een decoratie in graffito op de gevel toont een vrouw die in de natuur schildert: de godin van de kunst. Op 2 mei 1908 trouwde ze met de zeven jaar oudere ingenieur Frédéric Lebbe. Daarna trok ze zich stilaan uit de kunstwereld terug. In 1914 nam ze nog deel aan De Hedendaagsche Vrouw in Antwerpen. Na het einde van de Grote Oorlog schilderde ze niet meer. In 1911 werd zij benoemd tot ridder in de Leopoldsorde.[2] De Hem werkte heel graag met pastel en was een stichtend lid van de Société nationale des Aquarellistes et Pastellistes de Belgique.[3] Op 22 november 1922 stierf ze in Vorst. Als haar zus Hélène in 1924 sterft, laat ze vijfenveertig werken van haar zuster na aan de stad Ieper.