'Het leven is ploeteren. Heb je net Sinterklaas achter de rug, moet er een kerstboom in huis komen. En het wonder is dat we dat altijd allemaal tegelijk willen, dus ineens zie je overal jonge vaders op kinderbakfietsen met een kerstboom erin. Verborgen tussen de takken zit vaak ook nog een huilend kind. En de kans is groot dat papa op de bok ook nog zit te bellen _ mama vraagt of hij even langs de slager wil gaan. 'Doe ik!' roept pap dapper, en even later schuift hij aan bij de diervriendelijke slager. Op de stoep ziet het zwart van de bakfietsen (met bomen). Een bejaarde dame op een scootmobiel kan er nauwelijks langs. Ze moppert zoals alleen oude Amsterdamse dames dat kunnen.
Dit alles in de stromende regen.'

In zijn kenmerkende, directe stijl schrijft Martin Bril in Donkere dagen over de typisch Nederlandse omgang met de grillen van het koude seizoen. Over de uitverkoop van de winterkleding in december. De verschillende tinten grijs van de Hollandse winterlucht. Bril verbaast zich over Friese poëzie en geniet van dat magische moment precies tussen het einde van de middag en het begin van de avond. En hij ziet uit naar het eind van de winter, als de dagen langer worden en het wachten is op rokjesdag.
Donkere dagen: een prachtige verzameling winterverhalen van een kenner.

Martin Bril (1959) is een van de meest geliefde columnisten van ons land. Zijn column in de Volkskrant is voor honderdduizenden lezers elke keer weer het begin van een nieuwe dag.