In 'Nooit verslagen' geeft militair Ron Deelen een unieke inkijk in de gevaarlijke missies in Bosnië, tijdens en na de Balkanoorlog. In de 'Vergeten Missie' van 1993 werd zijn hulpkonvooi beschoten. Ron raakte ernstig gewond. De politieke impact was groot: het was een week voor de oprichting van de Europese Unie en Nederland raakte verwikkeld in een netelige discussie over nut en noodzaak van deze konvooien. De militairen vochten hun eigen strijd voor erkenning en steun. Ron dwong af dat hij als een van de eerste militairen in Nederland volledig 'in het groen' bleef werken, inclusief verwondingen.
In dit openhartige verhaal krijgt de lezer een gedetailleerde blik achter de schermen van een missie in oorlogsgebied. De dubbele bodem in dit verhaal is schrijnend: tussen de missies door voerde Ron een gevecht in zijn privéleven, waarbij zijn beide kinderen hem werden ontnomen toen ze slechts drie en zeven waren. Hij toont echter dat nooit opgeven je ver brengt. Het is een geschiedenis met een onvoorstelbaar verloop, en hij laat zien dat het ondenkbare toch kan gebeuren. Dit verhaal heeft Ron altijd voor zichzelf en zijn dierbaren gehouden, tot het moment dat hij dit boek, vijfentwintig jaar na dato, uitbrengt.

'Nooit verslagen' maakt inzichtelijk dat uitzendingswerk bij Defensie zwaar is, dat persoonlijke aandacht cruciaal is, en dat de oorsprong van gruwelijkheden in Bosnië soms beangstigend veel lijken op ervaringen rondom een vechtscheiding, jeugdzorg en onterechte vooroordelen. Vulneratus Nec Victus, de tekst op het Draaginsigne Gewonden is zijn lijfspreuk: gewond maar niet verslagen.