Raspoetin, de invloedrijke monnik aan het hof van tsaar Nicolaas II, is vermoord door prins Joesoepov met medewerking van enkele personen uit diens omgeving.
Raspoetin, afkomstig uit Siberië waar hij oorspronkelijk boer was, stond bekend om zijn buitengewone hypnotische gaven. Deze manifesteerden zich openlijk toen hij op 19 juli 1907 een bloeding stopte van de 4 jaar oude aan hemofilie lijdende Alexej, de enige zoon van de tsaar. Dat werd het begin van Raspoetins macht. Zijn invloed op met name tsarina Alexandra werd zo groot dat bepaalde ministersposten alleen bezet konden worden met zijn zegen, aangezien Alexandra hem tot heilige verklaarde. Al spoedig kreeg Raspoetin de naam een rokkenjager en een alcoholicus te zijn. Hij introduceerde het idee dat om spijt te hebben van je zonden, je eerst zo veel mogelijk gezondigd moest hebben. Voor vele Russen werd Raspoetin snel het symbool van de morele aftakeling van zowel Ruslands hoogste kringen als van de Kerk. Ondanks een paar goede ideeën als gelijke rechten voor joden en herverdeling van het land voor de boeren werd Raspoetin door zowel rechts als links met wantrouwen bekeken. De tsaar echter behield zijn geloof in de buitengewone gaven van de monnik, die had beloofd dat niets met het heilige Rusland of de koninklijke familie zelf zou gebeuren zolang Raspoetin in leven was.
De tsaar bevond zich in het hoofdkwartier van het Russische leger te Mogilev toen het telegram bezorgd werd met het nieuws van de moord op Raspoetin. De dag erop vertrok hij naar zijn verblijf te Tsarskoje Selo en nam vanaf dat moment niet meer actief deel aan de politiek.