Welk kerkelijk ambt hebben we nodig in de nieuwe eeuw? Ondanks verschillende pogingen is het de Samen op Weg kerken tot nu toe niet gelukt op dit punt een heldere visie te ontwikkelen. Gosker voert een pleidooi voor een gezond en spiritueel ambtsverstaan, dat de bijbelse noties van 'geroepen' en 'gezonden' zijn opnieuw serieus neemt en het begrip Christusrepresentatie opnieuw ter sprake brengt.

Het Limarapport (1982) van de Wereldraad heeft alle kerken gestimuleerd om opnieuw na te denken over de plaats en functie van het ambt. De Maaltijd des Heren is een feest. Het is onverteerbaar dat rooms-katholieke en reformatorische christenen dit feest niet samen kunnen vieren. Als de kerken elkaars ambten over en weer erkennen, kan ook de éne Tafel weer voor allen samen worden aangericht.

De oecumenische ambtsdiscussie heeft ook de bezinning op het ambt in de afzonderlijke kerken weer in gang gezet. Het SoW-proces, dat drie kerkgenootschappen samenbrengt in één gemeenschappelijke organisatie, vereist vooral geduld, respect voor elkaars eigenheden, stuurmanskunst en volharding.

Is het mogelijk een visie op het ambt te ontwikkelen, die volstrekt uitgaat van de actuele situatie aan het begin van de 21e eeuw, die niet alleen getekend is door SoW, maar ook door de toenemende secularisatie en de groeiende oecumenische toenadering? Het ambt in de oecumenische discussie levert een bijdrage aan het ontwikkelen van een dergelijke visie op het ambt in de SoW-kerken in oecumenisch perspectief.