Stel een vraag
Met het formulier hier onder kunt u contact op nemen met boekwinkel Kekerdoms Boekhuis.
Paver, Michelle .. Het opwindendste boek van het jaar… 2005 - Torak & Wolf - 1 avonturen uit een magisch verleden
De vraag gaat over de volgende titel:
| Afbeelding: |
|
|---|---|
| Schrijver: | Paver, Michelle .. Het opwindendste boek van het jaar… 2005 |
| Titel: | Torak & Wolf - 1 avonturen uit een magisch verleden |
| ISBN: | 9789044312232 |
| Uitgever: | The house of books Uitgeverij uit 2005 .. Vanaf 10 jaar |
| Bijzonderheid: | Paperback 21x14 formaat 223 pagina's slappe kaft |
| Prijs: |
€ 9,65
€ 0,01
|
| Meer info | Het Kwaad nadert snel en geruisloos. En bij de volgende volle maan zal het onoverwinnelijk zijn. Niemand anders dan Torak kan het stoppen, maar hij is alleen, gewond en op de vlucht. Hij is een buitenstaander, net als zijn vader, en hij heeft nog nooit andere mensen ontmoet. Nu is zijn vader dood, vermoord door een enorme beer, en Torak wordt achtervolgd. Hij moet zien te overleven met als enige bondgenoot een wolfsjong en als enige wapens zijn vaardigheden als jager en verzamelaar. Fragment: Hoofdstuk een Met een schok werd Torak wakker. Hij had helemaal niet willen slapen. Het vuur was bijna uit. Hij knielde in de vage lichtkring en tuurde naar het Woud. Het was te donker om iets te kunnen zien. Hij hoorde ook niets. Was het teruggekomen? Zat het daar ergens? Loerde het naar hem met die vurige, bloeddorstige ogen? Hij voelde zich leeg en hij had het koud. Hij had dringend voedsel nodig. Zijn arm deed pijn en zijn ogen voelden branderig omdat hij zo moe was, maar daar sloeg hij geen acht op. De hele nacht had hij het gehavende onderkomen van dennentakken bewaakt terwijl zijn vader bloedend op de grond lag. Hoe kon dit gebeurd zijn? De vorige dag nog maar hadden ze in de vroege schemering van de herfst hun kamp opgeslagen. Torak had een grapje gemaakt waarom zijn vader had gelachen. Toen leek het Woud te ontploffen. De raven krijsten. De pijnbomen kraakten. En vanuit het donker onder de bomen kwam een diepe duisternis: een enorme bedreiging in de vorm van een razende beer. Plotseling stonden ze oog in oog met de dood. Maaiende klauwen. Lawaai waarvan je oren suisden. In een mum van tijd had het gedrocht hun onderkomen verwoest. In een mum van tijd had het zijn vader verwond. En toen was het weg, het verdween stil als een mistflard in het Woud. Maar welke beer valt mensen aan en verdwijnt dan zonder hen te doden? Wat voor beer speelt met zijn prooi? En waar was hij gebleven? Torak kon niet verder zien dan de lichtkring van het vuur, maar hij wist dat de open plek bezaaid was met geknakte boompjes en vertrapte varens. Hij rook hars en doorwoelde aarde. Hij hoorde het zachte, bedroefde kabbelen van de beek maar dertig passen van hem vandaan. De beer kon overal zijn. Naast hem hoorde hij zijn vader kreunen. Die deed langzaam zijn ogen open en keek zijn zoon aan zonder hem te herkennen. Toraks maag kromp samen. ‘Ik... Ik ben het,’ stamelde hij. ‘Hoe voel je je?’ Zijn vader vertrok zijn magere, gebruinde gezicht van pijn. Onder het bruin was hij grijsachtig wit, waardoor zijn tatoeages scherp uitkwamen. Zijn lange, donkere haar was nat van het zweet. De wond in zijn zij was zo diep dat toen Torak het bloeden een beetje onhandig met baardmos probeerde te stelpen, hij de ingewanden van zijn vader bij het schijnsel van het vuur zag glinsteren. Hij had zijn kaken op elkaar moeten klemmen om maar niet te gaan overgeven. Hij hoopte dat Va dat niet had gemerkt, maar natuurlijk merkte hij dat. Va was jager, hij merkte alles. ‘Torak...’ fluisterde hij zacht. Hij stak zijn hand naar Torak uit, als een kind klampte hij zich aan Toraks hand vast. Torak slikte iets weg. Zonen klampen zich aan hun vader vast, niet andersom. Hij moest doelmatig handelen; als een man in plaats van als een jongen. ‘Ik heb nog duizendblad,’ zei hij, en met zijn vrije hand zocht hij zijn medicijnbuideltje. ‘Misschien dat het bloeden dan...’ ‘Bewaar dat voor jezelf. Je bloedt zelf ook.’ ‘Het doet geen pijn, hoor,’ loog Torak. De beer had hem tegen een berk aan gesmeten waardoor zijn ribben gekneusd waren en hij een snee in zijn linkeronderarm had opgelopen. ‘Torak, ga hier weg. Nu. Voordat hij terugkomt.’ Torak keek zijn vader met grote ogen aan. Hij deed zijn mond open om iets te zeggen, maar er kwam geen geluid. ‘Je moet hier weg,’ zei zijn vader. ‘Nee. Néé. Ik kan niet.’ ‘Torak, ik ga dood. Als de zon opkomt, ben ik er niet meer.’ Auteur: Michelle Paver werd geboren in Midden-Afrika, maar verhuisde als kind naar Engeland. Voor de reeks ‘Avonturen uit een magisch verleden’, waar Torak en Wolf het eerste deel van is, putte zij inspiratie uit haar reizen naar Noorwegen, Lapland en IJsland. |
| Boek bekijken | |
De verkoper zal binnen 3 werkdagen contact met u opnemen om de koop verder af te handelen.