Nieuwsgierigheid naar het eigen verleden is een voorname drijfveer in veel autobiografisch werk. Een nieuwsgierigheid die uiteraard gedeeld wordt door de lezer. Paul Léautaud formuleerde het eens zo: 'Ik voor mij houd het meest van herinneringen, dagboeken, brieven en bekentenissen. Als ze helder en waarachtig zijn geschreven, door lui met pit, die een welgevuld leven achter zich hebben, door mensen die weten te observeren en te vertellen en die de kunst van overdragen in woorden verstaan, ja, dan zijn dat de enige boeken die waard zijn gelezen te worden.'

Herinneringen, dagboeken, brieven: ze maken het leven alsnog overzichtelijk, ze zetten de gebeurtenissen toch nog in een bezield verband, ze groeperen gedachten en gevoelens, die zich in zo voortdurende willekeur aan ons voltrekken, tot literatuur.

In 1966 verscheen het eerste deel privé-domein, in 1978 verscheen ter gelegenheid van het vijftigste deel in de serie het boekje Schrijvers over zichzelf en nu, in 1984, is er dan het honderdste deel: Het roer kan nog zesmaal om, de 'voorlopige' herinneringen van Maarten 't Hart. In een gesprek met Martin Ros opent 't Hart ook dit jubileumboekje, Privé-domein 1966-1984.

Een gesprek over de geschiedenis van de serie, de problemen van de autobiografie, over de delen die moeten leiden naar het tweehonderdste deel. Verder in dit jubileumboek gesprekken met Harry G. M. Prick en Charles B. Timmer, twee auteurs die een grote bijdrage aan de reeks privé-domein hebben geleverd. Kees Kelfkens schetst de geschiedenis van zijn onvolprezen omslagen en aan iedere titel afzonderlijk wordt natuurlijk aandacht besteed. Of door een kort artikel over een auteur, of door een kort fragment. In kleur worden alle omslagen van álle uitgaven afgebeeld, een geschiedenis van de serie op zich.