De politiefunctionaris die de misdaad wil bestrijden, de openbare orde wil handhaven of zich wil toeleggen op hulpverlening kan niet zonder meer doen wat hem het beste lijkt. Hij moet zich houden aan de wet en als zijn optreden het ongenoegen wekt van een burger kan die zich beklagen bij de Nationale ombudsman. Deze kijkt niet alleen of de politie zich aan de wettelijke voorschriften heeft gehouden, maar toetst ook of wel fatsoenlijk en correct is gehandeld.

Sommige vragen die aan de Nationale ombudsman worden voorgelegd, kunnen ook bij de rechter belanden. Dat zijn vragen als: is iemand terecht aangemerkt als verdachte; waren er voldoende redenen om hem te fouilleren; mocht er huiszoeking worden gedaan; is het bij de aanhouding gebruikte geweld binnen de perken gebleven? Maar de Nationale ombudsman oordeelt ook over kwesties als het tegemoettreden van demonstranten, het comfort in de cellen, de opvang van slachtoffers van delicten, bemiddelen bij burenruzies en de verstrekking van gegevens aan de media.

In Behoorlijk blauw wordt aan de hand van concrete gevallen afgetast waar de grens ligt van behoorlijk optreden en waar die grens wordt overschreden. Jeanne Doomen gaat steeds uit van voorbeelden waarbij ze zowel de visie van de verontwaardigde burger als die van de politiefunctionaris uitvoerig belicht voordat ze onthult hoe de Nationale ombudsman over de hem voorgelegde zaak heeft geoordeeld.