De wonderlijke redding van de verdrinkingsdood in Joegoslavië veranderde het leven van de schrijver op ingrijpende wijze. Het genomineerde verhaal, waarmee het boek begint, verscheen in HP/deTIJD (1995) als resultaat van een essaywedstrijd. Een kleine advertentie leverde soortgelijke ervaringen op van 12 anderen. Het bestaan van een persoonlijke God lijkt nu aannemelijk, maar wat is Zijn ware aard? En wie is dan Jezus Christus de Godmens, die zei: 'wie de Vader ziet, ziet Mij'? Hoe verhoudt Hij zich tot bijvoorbeeld een Mohammed of Boeddha en waarom zijn lijden en opstanding en stond Hij wel op? En wie is tenslotte de mens zelf? Een toevalsproduct of een heus ontwerp zoals de omslag van Leonardo da Vinci met nader toegevoegde ontdekte vondsten en getalsverhoudingen laat zien? Filosofen laten hun licht er op schijnen en de door Stalin en Hitler zo bewonderde evolutietheorie van Darwin met zijn rampzalige gevolgen, wordt gewogen en te licht bevonden.
Ook schenkt de schrijver aandacht aan het gelijk van Genesis en de zondvloed waarin mogelijk de reuzen ten onder gingen... Na het drieluik God-Godmens-mens komt aan de orde de sterk stijgende criminaliteit en de gruwelijke golf van zinloos geweld die ons als een nieuwe zondvloed dreigt te overspoelen. De schrijver zoekt naar oorzaken en komt tot belangwekkende ontdekkingen en hoopgevende conclusies, die hem o.a. met zijn pleidooi voor de nu betrouwbare natuurlijke geboorteregeling, dicht plaatsen bij het leergezag van de rooms-katholieke Kerk. Omdat volgens Confucius het kwaad voortkomt uit gebrekkig inzicht, is gezocht naar inspirerende voorbeelden voor de mensheid. De schrijver kiest dan voor moeder Teresa, Boeddha en Maria met haar vele verschijningen, tot zelfs in Amsterdam. Het boek eindigt met zeven inzichten en een wat bizarre toekomstdroom, waarin tal van coryfeeën uit het vaderlandse wereldje van media, literatuur en politiek een heel bijzondere rol vervullen...