De levensgeschiedenis van een uitzonderlijke Franse non, te boek gesteld door journalist en auteur Thierry Desjardins. 'Soeur Emmanuelle' werd geboren in België en gevormd in Frankrijk, maar draagt haar werkelijke roeping uit in de sloppen en op de vuilnisbelten van Cairo. Als jonge vrouw treedt Emmanuelle in het klooster en aanvankelijk geeft ze onderwijs aan meisjes uit de hogere kringen. Overigens vallen ook dan al haar originaliteit en gevoel voor sociale rechtvaardigheid op. Pas in 1961 - ze is dan ruim vijftig jaar - krijgt ze de kans haar innerlijke drang iets voor de allerarmsten te doen, te volgen. Ze vertrekt naar Egypte. Over die periode gaat het grootste en belangrijkste deel van het boek: de elitair opgevoede vrouw gaat wonen in een krot, tussen vuil, stank, ongewassen kinderen, altijd zwangere vrouwen en ruziënde mannen. Wat ze bereikt met haar geloof, warme hart, vindingrijkheid en managerstalenten is ongelooflijk. Er komen stenen huisjes, een kliniek en een polikliniek, schooltjes en zelfs een compostfabriekje. Ze krijgt vrijwilligershulp, gaat op reis om fondsen bijeen te brengen en bouwt contacten op met vele politieke leiders. Het leven van Emmanuelle is doortrokken van God, maar ze haalt hem nooit speciaal naar voren. Met haar onweerstaanbare humor overtuigt ze veel mensen. La vie est belle en Dieu est I'amour zijn haar sleutelwoorden.