Men neme: een rijk, blank, upperclass stel. Mix hen met losbandigheid, jazzmuziek en voeg cocktails toe, flink veel cocktails. Roer het om met seks (hetero- of homoseksueel zo u wilt, het maakt niets uit voor de uiteindelijke smaakbeleving) en maak het geheel af met quasi intellectuele gesprekken, overdrijving en gevoel voor stijl. Serveer het vervolgens in de Roaring Twenties, New York, met op de achtergrond de drooglegging en de naderende financiele crisis. In de roman Parties 'shaken' en 'stirren' de personages cocktail na cocktail om de onnoemelijke verveling van zich af te schudden. In clandestiene bars (speakeasy's) en jazzclubs in Harlem proberen zij de akelige leegte te vullen met cocktails, jazzmuziek, meer cocktails, overdreven aandachttrekkerij, nog meer cocktails, holle frasen, seks en nog veel meer cocktails. Onder hen het echtpaar David en Hilda Westlake, in wie zonder al teveel moeite Scott en Zelda Fitzgerald te herkennen zijn. David heeft iemand vermoord en zijn vrouw heeft, volgens haarzelf, zelfmoord gepleegd. Terwijl de drank overvloedig vloeit en het geklets het gebrek aan inhoud verdoezelt, blijkt het feest allang voorbij. De jarenlange excessen hebben hun tol geeist. Kokette onwetendheid is niet langer afdoende om het noodlot van de rijke New Yorkers naar de hand te zetten. De beroemde New Yorkse journalist en fotograaf Carl van Vechten (1880 - 1964) was kind aan huis in de salon van Gertrude Stein. Hij introduceerde de zwarte cultuur en het bruisende nachtleven van Harlem bij de blanke New Yorkers en schreef in 1930 het boek Parties. In deze satire legt hij als een Bret Easton Ellis van de twintiger jaren moeiteloos de vinger op de zwakke plek van de zelfbenoemde intellectuele elite. In een verzameling van hyperbolen vermaakt en bespot hij de upperclass en toont hij de minder fraaie kanten van de Roaring Twenties. Genadeloos en hilarisch weet hij de 'lost generation' in woorden te vatten. De kenmerkende illustraties van Maurice Vellekoop vervullen de rol van suikerrandje aan het glas en maken het boek helemaal af. Kortom: Parties laat zich lezen als prachtig tijdsdocument in woord en beeld. Na verschijning in Duits en Engels, lanceert de Parvenu Parties voor het eerst in een Nederlandse vertaling. En dat leest wel zo prettig. Zeker in (licht) beschonken toestand. Want reken maar dat u tijdens het lezen de onbedwingbare behoefte krijgt om drank, tumbler en glazen uit de kast te halen!