Men zegt en schrijft dat de romans van Clem Schouwenaars een aanklacht inhouden tegen bepaalde aspecten van onze maatschappij. Zonder twijfel is een dergelijke aanklacht ook aanwezig in zijn nieuwe roman Twee maal leven. Tegelijk echter met het opwerpen van de revolte wordt in dit boek ook naar een oplossing gezocht, in gezelschap van de hoofdpersoon: Manu Ressel. Deze eenvoudige kantoorbediende wil van zichzelf op een bepaald moment een belangrijke persoonlijkheid maken naar het model van zijn broer Ossian, een bekend schrijver. Manu Ressel wil zich loswerken uit zijn milieu van alledag, de grote fabriek waar hij werkzaam is. Hij neemt zijn illusies voor werkelijkheid en verlaat inderdaad de fabriek. Maar dan?
Iedereen leeft twee maal: een gedeelte in de realiteit en een gedeelte in dromen. Wellicht kan men er in slagen enkele van zijn dromen tot realiteit te maken. De middelen waarover men daartoe beschikt zijn echter van mens tot mens verschillend. Iedereen bereikt op een dag de grens van zijn mogelijkheden, die hij niet kan overschrijden. Dit kunstmatig verplaatsen van de eigen grens, is het drama van Manu Ressel. Een drama dat uiteindelijk een uitkomst zal vinden in de berusting. Na alles beproefd te hebben blijft er immers maar één oplossing over: zijn lot aanvaarden.
In Twee maal leven heeft de auteur in feite meerdere levens en meerdere werelden met elkaar geconfronteerd, zodoende het motto illustrerend dat hij ontleende aan Heraklites van Epheze: ’Wie naar goud graaft, woelt veel aarde om en vindt slechts weinig’.