serie: Poëzie & Poetica #10

Karel van de Woestijne (1878 - 1929) staat samen met J.H. Leopold en P.C. Boutens in de literatuurgeschiedenis te boek als een representatieve vertegenwoordiger van het symbolisme in de Nederlandse letterkunde. Hij gold in zijn tijd als een der grootste dichters in het Nederlandse taalgebied, met een unieke, melancholisch zingende stem en een ongeëvenaarde rijkdom aan klank en ritme. Zijn poëzie klinkt door bij zulke uiteenlopende dichters als Martinus Nijhoff, J.C. Bloem en Gerrit Kouwenaar. Van de Woestijnes publieke leven beslaat ook de historische periode van de Eerste Wereldoorlog, bezetting en bevrijding, waarover hij vanuit Vlaanderen aan Nederland berichtte. Zijn omvangrijke correspondentie vormt niet alleen een dankbare bron voor de biografie van Karel van de Woestijne, maar bevat tevens alle elementen voor een pregnant tijdsbeeld.

Over beide aspecten, de historische figuur en de dichter, verhaalt een keur van Nederlandse en Vlaamse essayisten, dichters, historici en letterkundigen. De levensthema's van de veelzijdige dichter, essayist en journalist Van de Woestijne komen ruim aan bod. In de gesprekken met de dichter is de poëzie steeds het onderwerp. Mystiek, erotiek en politiek zijn de lijnen waarlangs leven en werk van de dichter besproken worden. 'Al ben ik duister, 'k zet me glanzend uit' is de actuele gids bij uitnemendheid in het bijzondere universum van een groot dichter, en tegelijk een onontbeerlijke leeswijzer bij zijn Verzameld dichtwerk.
(website uitgever)