Een achttienjarige jongen overlijdt onder verdachte omstandigheden in een politiecel. Ernst Quispel, voormalig rivaal in de liefde van Albert Egberts, krijgt als advocaat van de nabestaanden het dringende verzoek enige helderheid te verschaffen in de dood van deze krakersleider. Vanwaar zijn weerzin tegen die rol?
Voorafgaande aan de publicatie van deel 3 in de romancyclus 'De tandeloze tijd' verscheen in 1990 deel 4, een dikke roman die zich als afzonderlijk werk goed laat lezen. Hoofdpersoon is Ernst Quispel, die betrokken is - als jurist en naar later blijkt ook als ooggetuige - bij de zaak Kiliaan Noppen, de 18-jarige kraker die onder verdachte omstandigheden in een politiecel overlijdt. Mr. Quispel treedt op als advocaat van de hanen (de hanekammen). Het boek bestaat uit twee gedeelten. In het eerste, 'De euforie' worden de twee zijden van een periode van de kwartaaldrinker, die Quispel is, in afwisselende volgorde beschreven. Pas in het tweede deel, 'Blase', dat zich later afspeelt, wordt een ontbrekende en onthullende schakel uit het eerste gedeelte t.a.v. het Noppen-verhaal gegeven. Een ongewoon rijk en knap boek; het laat zich ademloos lezen, niet alleen door de overrompelende gebeurtenissen, maar evenzeer door de knappe structurering en de heldere stijl. Ook verfilmd. De roman geldt als een hoogtepunt in het werk van de schrijver (1951).