Als nieuw, privédomein nummer 119.
Het rumoer rond de roman Bonjour tristesse, die haar op negentienjarige leeftijd beroemd maakte, verklaart Françoise Sagan in haar herinneringen zó: 'Het ontoelaatbare van Bonjour tristesse was, dat een meisje van zeventien zonder verliefd te zijn de liefde bedreef met een jongen van haar eigen leeftijd, en dat zij daar niet voor werd gestraft. Dat zij niet hopeloos verliefd op hem werd en aan het eind van de zomer niet zwanger van hem was.'

Even eigenzinnig als de hoofdpersoon uit haar debuut is zij vervolgens haar weg gegaan door het leven, dat er in haar ogen vooral is om ervan te genieten. Tegenslagen heeft ze dan ook altijd even luchtig opgenomen als successen en misschien kan haar leven wel worden beschouwd als haar meest geslaagde werk.

Zonder enige terughoudendheid doet zij in haar herinneringen het relaas van ontmoetingen en vriendschappen die een bijzondere plaats in haar leven hebben ingenomen en van de passies waarvoor hetzelfde geldt: literatuur, snelle auto's, Saint-Tropez en casino's. Het zondagskind van de Franse literatuur blijkt een aardige, humoristische vrouw, die met veel warmte vertelt over mensen voor wie zij bewondering en genegenheid heeft gekoesterd: Tennessee Williams, Billie Holiday, Rudolf Noerejev.

Naar aanleiding van Jean-Paul Sartre schreef ze: 'Ik hield hem bij de hand zodat hij niet zou vallen en ik stamelde van verlegenheid. We vormden geloof ik het merkwaardigste duo uit de Franse letterkunde en de obers fladderden als verschrikte kraaien op toen zij ons zagen.

*Dit boek is haar meest serieuze krachttoer: Françoise Sagan slaagt er ditmaal in met zo weinig mogelijk woorden een maximale indruk te maken. Haar luchtige wandelingen door het verleden zijn pretentieloos maar leveren wel silhouetten en momenten op als regelrechte liefdesverklaringen. Dit is voor eens en altijd: dierbare herinnering. - L'Express
*De relatie tussen taal en emotie blijft een groot raadsel: in dit boek is Françoise Sagan, voorbij alle mondaine retoriek uit veel van haar vorige boeken, een even perfecte als formidabele memorialiste. - Times Literary Supplement