Een geschiedenis van een laatgeborene.
Uit het Deensch door Joh. Hepp.

Rug verkleurd.

In dit boek komen de lezers in aanraking met Deensche toestanden en gebruiken en dit moet bij deze lectuur steeds bedacht worden.
Zoo komen we hier met kerkelijke toestanden in aanraking, die ons vreemd zijn. En zoo hebben we hier ook te doen met levensuitingen, die ons misschien een woord van kritiek zouden ontlokken, maar die in dit boek als vanzelfsprekend worden aanvaard.
Niettemin, het algemeen-menschelijke is in dit verhaal zoo sterk, dat wij, wanneer we tenminste goed lezen, er toe worden gebracht, in de allereerste plaats kritisch te staan tegenover onszelf en ons eigen leven. En evenzeer komt sterk naar voren, dat een mensch dan alleen gerust zijn weg kan gaan, als hij wandelt met God.
Tot recht verstand van dit verhaal merken we nog op, dan de Grundtvigianen genoemd zijn naar Grundtvig, die in 1783 te Udby in Seeland werd geboren en, na volbrachte studie, predikant werd onder Ferdinand VI.
De Grundtvigianen wilden, op het voetspoor van hun leider, o.m. een volkskerk inplaats van een staatskerk.
In 1855 en 1862 werd de parochiedwang afgeschaft en toen ontvingen de aanhangers van Grundtvig de gelegenheid, om vrije gemeenten te stichten in de volkskerk. Zijn aanhangers handhaafden de apostolische geloofsbelijdenis, maar wilden van kritiek en exegese niet veel weten.