Rol en betekenis van de Grote Raad van Mechelen voor de Nederlanden
Tot de scheiding van Noord en Zuid zich voltrok, heeft het Parlement van Mechelen zijn arbeid als appélrechter voor de Bourgondische en Habsburgse gewesten verricht. Men heeft wel eens betwijfeld of zijn invloed voor de Noordelijke gewesten even groot als voor de Zuidelijke is geweest. Deze twijfel is echter ongerechtvaardigd. Het beste bewijs van de betekenis van de Grote Raad voor de Noordelijke provincies wordt wel geleverd door de vele honderden dossiers, die nu nog als appélzaken uit Holland, Zeeland en Utrecht in het Rijksarchief te Brussel aanwezig zijn.

De betekenis van de Grote Raad voor het noorden blijkt ook hieruit, dat als Holland in 1581 zijn Hoge Raad voor Holland en Westfriesland krijgt, de instructie van deze Raad in hoofdzaak aan die van de Grote Raad van Mechelen is ontleend. Ook is merkwaardig, dat Zeeland tot de herovering van Mechelen door de Spanjaarden in 1585 er niets voor voelde om zijn rechtspraak onder de contrôle van een Hoge Raad te 's-Gravenhage te plaatsen. Zeeland wenste onder de Grote Raad van Mechelen te blijven.

Na de instelling van de Hoge Raad voor Holland, Zeeland en Westfriesland hebben de vroegere uitspraken van de Grote Raad hun gezag behouden. Tussen partijen blijven zij als gewijsden gelden. En in de wetenschap maakte men geen onderscheid tussen de vroegere arresten van de Grote Raad van Mechelen en de latere van de Hoge Raad voor Holland, Zeeland en Westfriesland. De oudste verzameling van arresten van laatstgenoemd college, die van Neostadius, begint dan ook met twee arresten van de Grote Raad van Mechelen.

Het aanzien van de Grote Raad van Mechelen bleef ook in de bloeitijd van de Hollandse rechtswetenschap, in de XVIIde eeuw, bewaard.