Het tweede deel van deze vierdelige dogmatiek sluit nauw aan bij het eerste Het Woord, de Zoon en de dienst (1981). Hoe komt het dat allerlei confessionele families of dwarslagen binnen de kerk de bijbel op een verschillende manier vertolken? Gaan hun leeswijzen terug op door de traditie gekleurde leesbrillen? Wortelen de verstaansmodellen in apriori's of 'vantevorenheden'? Gebruikt men de Schrift selectief ten behoeve van eigen standpunt? Hoe komt het dat menige piëtist de neiging heeft om de arme Lazarus voor zijn gaan naar de hemel eerst het boetekleed van de arme zondaar aan te trekken en menige materialistische uitlegger van de Schrift de neiging vertoont om alle armen en verdrukten als zodanig al zalig te verklaren? Vanuit het kader van het bijbels apriori worden in de hoofdstukken twee tot zeven enige centrale thema's behandeld. Wat is openbaring^. Maakt God zich aan alle mensen bekend? Is de algemene openbaring ook heilsopenbaring? Is Jahwe identiek met Allah of is de laatste een wensdroom en zelfprojectie? Wat houdt het verbond met Adam, Abraham en Israel in? Is zonde slechts een daad van de enkeling of wortelt deze in de zondige neiging en de gemeenschappelijke zondigheid der mensheid? Wat is het effect van de breuk in het oerbegin? Vormen Israel en kerk twee gestalten van het ene verbond van God met Abraham? Gaat de bijbel niet in ballingschap als hij niet vanuit het verbond wordt vertolkt? Wat houdt het bijbels apriori van de uitverkiezing in? Bestaat deze enkel in de keuze tot dienst voor de ander? Of gaat het hierin veeleer om het heilsplan Gods tot zaligheid voor de zijnen?

Hoe komt het dat grote godgeleerden zoals Augustinus, Thomas, Calvijn, Schilder en Barth de uitverkiezing zien als een motorische kracht in de geschiedenis? Gaat het om de strijd tussen rij k en arm, kapitalist en pauper? Of gaat het om de strijd tussen Christus en satan, gelovigen en ongelovigen, rechtvaardigen en onrechtvaardigen? Hoe voldoen we zowel aan de opdracht om de aarde te beheren als aan de opdracht om alle volken (opnieuw) onder het beslag van de Naam te brengen? Zag Calvijn de taak van de christen scherper dan A. Kuyper? En opende de laatste door zijn gemene-gratieleer onbedoeld de deur voor het proces van de afval van de levende God?

In de hoofdstukken acht tot achttien passeren de voornaamste tradities de revue en worden de apriori's gepeild en aan de hand van de Schrift getoetst. Hierbij komen respectievelijk ter sprake de joodse en allegorische, de oostersorthodoxe en rooms-katholieke, de lutherse en gereformeerde, de evangelikale en fundamentalistische, de schleiermacheriaanse en barthiaanse, de liberaal-idealistische en materialistische tradities en leeswijzen van de Schrift. Men zou het een zeer beknopte dogmatiekgeschiedenis vanuit hermeneutisch gezichtspunt kunnen noemen. Het derde deel van deze dogmatiek gaat over de leer aangaande God, de mens en de verzoening. Het is de bedoeling dat dit omstreeks 1985 verschijnt. Het vierde deel heeft tot thema de leer van de Heilige Geest, de kerk en de eschatologie.